تأملی در یگانهانگاری علوم انسانی اسلامی و سکولار
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدرسی الهیات/ سطح 4 فقه و اصول، دانشیار پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
doi
10.22034/ksiu.2021.1152چکیده
هدف: نوشتار حاضر با هدف پاسخ به این پرسش که آیا در فرایند تولید علوم انسانی اسلامی، شاهد تغییر ماهیت و بنیادهای این علوم خواهیم بود، یا صرفاً با حفظ ماهیت، تغییراتی در هویت آنها پدید میآید؟ و در نهایت، ترجیح دیدگاه تأسیس بر دیدگاه تهذیب، انجام شد. روش: در گردآوری اطلاعات، از روش کتابخانهای و در استنتاج دیدگاه، از روش توصیفی تحلیلی و در کارکردها و برایندها، از روش اجتهادی بهره برده است. یافتهها: ضمن نقد دیدگاه یگانهانگار، دیدگاه دوگانهانگار بر اساس دلایلی مورد پذیرش قرار گرفت. نتیجهگیری: اولاً: عناصر ماهیتساز این علوم از عواملی مانند گزارههای کلامی اثر میپذیرند و برایند آن، اسلامیت این علوم است؛ لذا اسلامیت به ماهیت علوم انسانی مرتبط است. ثانیاً: پذیرش نظریۀ تناسق در ملاک تمایز علوم و اقتضائات ارتباط سهسطحی مؤلفههای علم، میتواند توجیه مناسبی را برای پذیرش این مدعا ارائه کند. از سویی در بحث علم دینی، معنای دیسیپلین علم، محوریت دارد و از سویی دیگر، تأثیر گزارههای کلام شیعی بر مؤلفههای علوم انسانی از حیث قلمرو، حداکثری و از حیث میزان، بنیادین است؛ به گونهای که چارهای جز پیشنهاد عناصر ماهیتساز جدید در علوم انسانی اسلامی وجود ندارد.