مدل ساختاری هوشمندی استراتژیک مبتنی بر سرمایه اجتماعی و ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

2 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.*

3 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران.

4 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22084/smms.2020.22544.2681
چکیده

هدف از پژوهش حاضر ارائۀ مدل ساختاری هوشمندی استراتژیک مبتنی بر سرمایۀ اجتماعی و ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان است. این پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و براساس نحوۀ گردآوری داده‌ها، همبستگی است. جامعۀ آماری پژوهش را 800 نفر ازکارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان تشکیل می‌دهد. حجم نمونه برابر با 260 نفر و به روش نمونه‌‌گیری غیراحتمالی از نوع در دسترس انتخاب شده است. برای اعتبارسنجی ابزار اندازه‌‌گیری از روایی سازه، روایی محتوا و آلفای کرونباخ و برای تحلیل داده‌‌ها از رویکرد مدل‌‌سازی معادلات ساختاری استفاده شده است. یافته‌‌ها نشان می‌دهد متغیرهای ساختار سازمانی و سرمایۀ اجتماعی به‌ترتیب 3/41 درصد و 2/28 درصد از واریانس متغیر هوشمندی استراتژیک برون‌‌سازمانی و هوشمندی استراتژیک درون‌‌سازمانی را تبیین می‌‌کند. به‌علاوه، مشخص شده که تأثیر سرمایۀ اجتماعی بر هوشمندی استراتژیک برون‌سازمانی (330/0= α، 001/0 = p)، تأثیر ساختار سازمانی بر هوشمندی استراتژیک برون‌سازمانی (360/0= α، 001/0 = p)، و درون‌‌سازمانی (347/0= α، 001/0 = p)، و تأثیر ساختار بر سرمایۀ اجتماعی، به لحاظ آماری، معنادار است (737/0= α، 001/0 = p). سرانجام مشخص شده که اثر هوشمندی استراتژیک مبتنی بر سرمایۀ اجتماعی و ساختار سازمانی در وزارت ورزش و جوانان، به لحاظ آماری، مثبت و معنادار است (243/0= α، 001/0 = p). با توجه به نتایج تحقیق، می‌‌توان بیان کرد که سرمایۀ اجتماعی و ساختار سازمانی مشوق گردآوری و سازمان‌دهی، تجزیه و تحلیل و توزیع اطلاعات درون‌‌سازمانی است و به موجب آن‌‌ها مبادلات اطلاعاتی ارتقا پیدا می‌‌کند.