شناسایی و رتبه بندی عوامل موثر برتوسعه مدیریت استعدادیابی ورزشی ( مطالعه موردی کشتی)

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران

2 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.

3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، گروه تربیت‌بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.

doi
10.22084/smms.2021.23761.2810
چکیده

هدف از انجام این پژوهش شناسایی و رتبه‌‌بندی عوامل مؤثر بر مدیریت استعدادیابی در رشتۀ ورزشی کشتی است. این تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی و بر مبنای اهداف پژوهش، از نوع کاربردی است. جامعۀ‌‌ آماری این پژوهش کارشناسان ورزشی، پیشکسوتان ورزشی، ورزشکاران باسابقه، مدیران کمیتۀ ملی المپیک، مدیران حوزۀ ورزش قهرمانی، مدیران پایگاه‌‌های قهرمانی، مدیران فدراسیون‌‌های ورزشی، کارشناسان مرکز استعدادیابی وزارت ورزش و جوانان، مربیان تیم ملی، اساتید دانشگاه، مربیان پایه، انستیتو کشتی، آکادمی ملی المپیک و کشتی‌گیران عضو تیم ملی را شامل می‌شود. با توجه به محدود بودن جامعه، تعداد 199 نفر به‌عنوان نمونه به‌صورت هدفمند انتخاب شده‌اند. ابزار گرداوری داده‌‌ها پرسش‌‌نامۀ محقق‌‌ساخته است که در آن مؤلفه‌های شناسایی‌شده حول محورهای استعدادیابی، استعدادداری و استعدادپروری مشخص شده و روایی و اعتبار آن مورد تأیید قرار گرفته است. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌‌ها، علاوه بر آمار توصیفی، از مدل معادلات ساختاری علّی و آزمون فریدمن با بهره‌‌گیری از نرم‌افزارهای Spss نسخۀ 26 و R نسخۀ 3.6.1 استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد که عوامل شناسایی‌شده در فرایند مدیریت استعداد نقش مؤثر و معناداری دارند و سه مؤلفه که بیشترین نقش را در فرایند مدیریت استعدادیابی دارند، به‌ترتیب اولویت عبارت‌اند از: استعدادیابی، استعدادپروری، استعدادداری. همچنین عوامل مداخله‌‌گر مزاحم بیشترین بار عاملی منفی در مدیریت استعدادیابی را دارد. در نتیجه مدیران ورزش در حوزۀ کشتی می‌‌بایست با تقویت عوامل مؤثر در استعدادیابی ورزشی، با توجه به اولویت‌‌های مشخص‌شده و کاهش نقش عوامل مزاحم در این خصوص، به فرایند مدیریت استعدادیابی کمک کنند.