تأثیر شاخصهای کیفیت حسابرسی، محیط رقابتی و راهبری شرکتی بر رفتارهای غیراخلاقی مدیران: با تأکید بر دو بعد افق تصمیمگیری و نوع پیشبینی در رفتار مدیران
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه قم، ، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22103/jak.2021.16609.3347چکیده
هدف: این پژوهش، در حوزه راهبری شرکتی و مالی رفتاری قرار دارد. مطابق با موضوع مطرح شده این استدلال وجود دارد که سطح نظارت و رقابت، با افزایش سطح کیفیت افشا و سطح شفافیت سبب محدودیت در رفتارهای غیراخلاقی مدیران میشود. روش: مطابق این هدف، با توجه به تئوریهای متفاوت مطرح شده، شش فرضیه تدوین و دادههای مالی مرتبط با 155 شرکت بورسی برای دوره زمانی سالهای 1387 تا 1396 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در این پژوهش، برای تجزیه و تحلیل آزمون فرضیههای پژوهش از الگوی رگرسیونی چند متغیره استفاده شده است. روش پژوهش با استفاده از روش دادههای تابلویی با رویکرد دادههای تلفیقی و استفاده از روش رگرسیون لوجستیک آزمون شد. یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد که کیفیت حسابرسی تأثیر منفی و معناداری بر رفتارهای غیراخلاقی مدیریت دارد و سبب محدودیت در رفتارهای فرصت طلبانه مدیریت میشود. همچنین، نتایج موید آن است که راهبری شرکتی با افزایش توان نظارتی شرکت سبب کاهش و محدودیت در رفتارهای غیراخلاقی مدیریت خواهد شد. افزون بر این، نتایج بیانگر آن است که محیط رقابتی شرکت اثر معناداری بر رفتارهای غیراخلاقی مدیریت ندارد. نتیجهگیری: مطابق با تئوری نمایندگی این استدلال وجود دارد که منافع مدیران الزاماً با منافع سایر ذینفعان هم راستا نیست و مدیران همواره در تلاش برای حداکثرسازی منافع خود هستند. از سوی دیگر، مکانیزمهای نظارتی در اختیار سایر ذینفعان برای محدود ساختن رفتارهای غیراخلاقی مدیران است. نتایج بدست آمده از این پژوهش نیز این استدلال را حمایت میکند که مکانیزمهای نظارتی سبب محدودیت در رفتارهای فرصت طلبانه مدیریت میشود چرا که این مکانیزمها شفافیت را ارتقا بخشیده و مدیران را ملزم به رعایت اخلاق در پیشبینیها و تصمیمات استراتژیک شرکت میکند. از سوی دیگر، یافتهها نشان دهنده آن است که مکانیزم رقابت در ایران اثری بر کنترل رفتارهای فرصتطلبانه مدیریت ندارد.