تأثیر پربیوتیک فروکتوالیگوساکارید بر شاخصهای خونشناسی و رشد ماهی قزلآلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss)
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، سنندج، ایران.
2 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
3 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
4 مرکز تحقیقات شیلاتی آبهای دور، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، چابهار، ایران.
doi
چکیده
هدف از انجام این مطالعه، تعیین تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک فروکتوالیگوساکارید بر شاخصهای رشد و خونشناسی ماهی قزل آلای رنگینکمان (Oncorhynchus mykiss) بود. بدینمنظور، 120 قطعه ماهی قزل آلای رنگین کمان بهمدت ۴۲ روز در 4 تیمار: تیمار 1) شاهد، فاقد پربیوتیک، تیمار 2) غذای حاوی 0/05، تیمار 3) غذای حاوی 0/1 و تیمار 4) غذای حاوی 0/2 درصد پربیوتیک تقسیم شدند و شاخصهای رشد و خونی ماهیان در سطوح مختلف ارزیابی شد. نتایج بررسی پارامترهای رشد نشان داد، در نرخ ضریب تبدیل غذایی بین تیمارهای آزمایشی اختلاف معنیداری مشاهده شد (0/05>P)، همچنین در برسی فاکتور نرخ رشد ویژه کمترین مقدار مربوط به گروه شاهد و با بقیه تیمارها اختلاف معنی داری داشت (0/05>P). در وزن نهایی، ماهی های 3 تیمار تغذیه شده با پربیوتیک در روز 42 نسبت به گروه شاهد اختلاف معنی داری داشت (0/05>P). در نتایج پارامترهای خونشناسی، پربیوتیک در نمونه برداری اول اثر معنیداری بر تعداد گلبول قرمز، حجم متوسط گلبولی، هماتوکریت و هموگلوبین نداشت (0/05<P)، ولی تیمارها در روز 42 افزایش شاخصهای تعداد گلبول سفید، غلظت متوسط هموگلوبین گلبول قرمز، متوسط هموگلوبین سلولی نسبت به تیمارهای پربیوتیک و گروه شاهد را نشان دادند. احتمال میدهیم پربیوتیک در روش خوراکی، ایمنی غیراختصاصی را در ماهی قزل آلای رنگین کمان تحریک نموده است. چنین نتیجهگیری میشود که سطوح 0/1 و 0/2 درصد پربیوتیک فروکتوالیگوساکارید در غذا میتوانند سبب بهبود وضعیت شاخص های رشد و خونشناسی ماهی قزل آلای رنگین کمان شوند.