نقش کنترل و پایش ریسک در موفقیت مدیریت پروژه‌های ورزشی با میانجی‌گری مدیریت زمان

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

doi
10.22084/smms.2022.21328.2549
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش کنترل و پایش ریسک در موفقیت مدیریت پروژه‌های ورزشی با میانجی‌گری مدیریت زمان است. روش پژوهش نیز همبستگی و از نوع پیمایشی است. به لحاظ هدف‌گذاری، پژوهش جزو تحقیقات کاربردی به شمار می‌آید. جامعۀ آماری پژوهش شامل افرادی است که در پروژه‌‌های ورزشی (مطالعاتی و تحقیقاتی و اجرایی) مشارکت داشته‌‌اند و نقش کلیدی در مدیریت پروژۀ ورزشی ایفا کرده‌‌اند که 65 نفر به روش نمونه‌‌گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری این تحقیق پرسش‌نامه‌های کنترل و پایش ریسک مقیمی (1394)، پرسش‌نامۀ موفقیت مدیریت پروژۀ مقیمی (1394) و پرسش‌نامۀ مدیریت زمان کوئین (1990) است که روایی صوری و محتوایی این ابزارهای پژوهش مورد تأیید استادان و خبرگان دانشگاهی قرار گرفته است. تحلیل داده‌ها با استفاده از شاخص‌های آمار توصیفی همچون فراوانی و آمار استنباطی مانند روش مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) انجام شده است. به‌طور کلی، نتایج نشان می‌دهد که کنترل و پایش ریسک بر مدیریت زمان با ضریب مسیر  463/0، کنترل و پایش ریسک بر موفقیت مدیریت پروژه‌‌های ورزشی با ضریب مسیر 205/0 و مدیریت زمان بر موفقیت مدیریت پروژه‌‌های ورزشی با ضریب مسیر 741/0 تأثیرگذار است. در نهایت نتایج نشان می‌‌دهد مدیریت زمان نقش میانجی معناداری بین کنترل و پایش ریسک و موفقیت پروژه‌‌های ورزشی دارد. همچنین یافته‌ها حاکی از آن است که مقدار SRMR در این پژوهش، برابر با 0.491 است که نشان می‌دهد مدل پژوهش از برازش خوب و مناسبی برخوردار است.