بررسی تاثیر بخش های پشتیبان بر بخش اصلی صنعت ورزش ایران با استفاده از مدل مفهومی کل نگر

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.

3 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 دکتری مدیریت ورزشی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری پردیس فارابی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22084/smms.2020.21853.2637
چکیده

هدف این تحقیق بررسی تأثیر بخش‌های پشتیبان بر بخش اصلی صنعت ورزش ایران با استفاده از مدل مفهومی کل‌نگر است. روش تحقیق از نوع ترکیبی اکتشافی است؛ یعنی ابتدا با استفاده از روش کیفی «نظریۀ داده‌بنیاد - رویکرد نظام‌مند» مدل مفهومی طراحی شده و سپس با بهره‌گیری از روش کمّی «معادلات ساختاری - رویکرد حداقل مربعات جزئی» تأثیر بخش‌های پشتیبان بر بخش اصلی صنعت ورزش ایران بررسی شده است. ابزار گردآوری داده‌ها در روش کمّی پرسش‌نامه است و جامعۀ آماری افرادی را دربرگرفته که در خلق انواع فعالیت‌های ورزشی در ایران نقش داشته‌اند. 604 مورد از پرسش‌نامه‌های توزیع‌شده پاسخ داده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS22 و Smart-PLS تحلیل شده‌اند و ضریب تعیین برابر 0.34 و نیکویی برازش مدل برابر 0.36 محاسبه شده است. با توجه به این‌که سطح معناداری 95% (ضریب اثر 1.96) تعیین شده، یافته‌ها نشان می‌دهد ضریب اثر پنج مقولۀ پشتیبان صنعت ورزش ایران معنادار است؛ این مقوله‌ها عبارت‌اند از: مراکز آموزشی (6.770)، اماکن و تأسیسات ورزشی (5.072)، نهادهای حاکمیتی (4.726)، مشاوران (3.241) و رسانه‌ها (1.988). در مقابل، ضریب اثر سه مقولۀ پشتیبان دیگر، یعنی کالاها و تجهیزات ورزشی (0.886)، حمایت‌کنندگان درآمدزا (1.006) و فرهنگ‌سازان (1.075) معنادار نیست. همان‌گونه که یافته‌ها نشان می‌دهد، صنعت ورزش ایران در حوزه‌های مالی، فرهنگی و تولید کالاهای ورزشی باکیفیت و رقابتی مشکل دارد. این مشکلات به شکلی است که باید توسط مسئولان ارشد ورزش و نمایندگان مجلس (بالا به پایین) از طریق ارائۀ لوایح و طرح‌های کارشناسی‌شده و اقدامات لازم برطرف شود.