تدوین الگوی مفهومی تابآوری سازمانی در سازمانهای ورزشی ایران براساس نظریه دادهبنیاد
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری مدیریت ورزش، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22084/smms.2021.21383.2554چکیده
در محیط پیچیده، متغیر و پویای دنیای امروز، ضرورت دستیابی به حفظ بقا و موفقیت پایدار موجب شده تا بسیاری از سازمانها در اولویتهای کسبوکار تجدید نظر کنند و تمرکز خود را بر انطباق با تغییرات کسبوکار و پاسخگویی مناسب به الزامهای محیطی ایجادشده قرار دهند. بهمنظور رسیدن به این مهم، مفهوم نوینی با عنوان تابآوری سازمانی به علم مدیریت وارد شده است که یکی از مباحث مهم علمی در مدیریت بحران سازمانی به شمار میآید. هدف این پژوهش تدوین الگوی مفهومی تابآوری سازمانی در سازمانهای ورزشی ایران است. پژوهش از نوع کیفی است که با استفاده از نظریۀ دادهبنیاد با رویکرد استراوس و کوربین انجام شده است. جامعۀ آماری پژوهش شامل خبرگان دانشگاهی در ورزش، مدیران ارشد و میانی سازمانهای ورزشی، مدیران اجرایی و کارشناسان سازمانهای ورزشی با سابقۀ بیش از 20 سال هستند که در مجموع 20 نفر با استفاده از رویکرد نمونهگیری هدفمند در فرایند مصاحبه مشارکت کردهاند. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار Maxqda.12 در سه مرحلۀ کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام گرفت و بر اساس آن، مدل کیفی پژوهش طراحی شد. نتایج پژوهش حاضر نشاندهندۀ استخراج بالغ بر 322 کد یا مفهوم اولیه از مصاحبهها و نیز احصای 34 مفهوم و 12 مقوله است که در قالب مدل پارادیمی شامل تابآوری سازمانی بهعنوان مقولۀ محوری و شرایط علّی (برنامهریزی و اجرا، علل سیاسی، علل قانونی)، عوامل زمینهای (علل اقتصادی، نظام مدیریتی)، شرایط مداخلهای (نگرش اجتماعی، علل فرهنگی)، راهبردها (کنشهای مالی، رویکرد جامع) و پیامدها (کاهش ضررهای مالی، موفقیتهای ملی و بینالمللی، مزایای اجتماعی- فرهنگی) قرار گرفت.