اثرات استفاده از لارو شیرونومید و زی‌توده آرتمیا بر عملکرد رشد و ترکیبات بدن بچه‌ماهیان سوف حاج‌طرخان (Perca fluviatilis) در تطابق با جیره فرموله

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، گیلان، ایران

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، گیلان، ایران.

3 مرکز بازسازی و حفاظت از ذخایر ژنتیکی ماهیان دریایی شادروان دکتر یوسف‌پور، سیاهکل، گیلان، ایران.

4 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه گیلان، صومعه‌سرا، گیلان، ایران.

doi
چکیده

هدف این مطالعه، تعیین اثرات تغذیه با انواع مختلف و ترکیبی از ارگانیسم‌های غذایی بر عملکرد بچه‌ماهیان سوف حاج‌طرخان (Perca fluviatilis) در طول گذار به جیره فرموله بود. این آزمایش در دو مرحله زمانی انجام شد. ابتدا ماهیان (با میانگین وزن اولیه 00/0±7/26 گرم و میانگین طول اولیه 0/12±8/47 سانتی‌متر) با سه جیره متشکل از غذاهای زنده شامل لارو منجمد شیرونومید (CH)، زی‌توده منجمد آرتمیا (A) و ترکیبی ازCH+A  (M) طی 11 روز غذادهی شدند. سپس، ماهیان طی روز‌های 30-12 آزمایش به جیره فرموله سازگار شدند. در پایان هر مرحله زمانی، شاخص‌های رشد و ترکیبات شیمیایی کل بدن ماهیان (شامل درصد پروتئین خام، چربی خام، رطوبت و خاکستر) ارزیابی شدند. اختلاف معنی‌داری در وزن نهایی و سایر شاخص ­های مربوط به عملکرد رشد مشاهده نشد (0/05<P). درصد بقای ماهیان در تیمارهای CH (97/27±0/91 درصد)، A (95/46±0/91 درصد) و M (97/28±2/73 درصد) اختلاف معنی‌داری نشان نداد (0/05<P). همچنین، در گروه‌های مختلف، اختلافی از نظر میزان رطوبت، چربی و خاکستر وجود نداشت (0/05<P)؛ اگرچه، محتوای پروتئین بدن در گروه CH (18/18±0/05 درصد) به‌طور معنی‌داری بالاتر از گروه M (15/75±0/52 درصد) بود (0/05>P). براساس نتایج به‌دست آمده از این تحقیق، استفاده از لارو منجمد شیرونومید به‌تنهایی در جهت سازگاری ماهیان سوف حاج‌طرخان با غذای فرموله، به‌دلیل اثرات مثبت بر قابلیت بقا، نرخ رشد و افزایش پروتئین بدن توصیه می‌شود.