نقش تعارض والد- نوجوان و حمایت اجتماعی در پیشبینی سازگاری دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی بالینی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه شاهد تهران
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه سلمان فارسی کازرون
3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
4 کارمند دانشگاه محقق اردبیلی، کارشناس ارشد مدیریت آموزشی
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش تعارض والد- نوجوان و حمایت اجتماعی در پیشبینی سازگاری دانشآموزان است. این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش تمام دانشآموزان پسر مقطع دوم و سوم دبیرستان شهر تهران است که 300 نفر از آنها به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای برای نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادههای پژوهش از مقیاس سنجش تعارض والد- نوجوان، پرسشنامة حمایت اجتماعی و مقیاس سازگاری استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه استفاده شده است. نتایج نشان میدهد بین تعارض والد- نوجوان با سازگاری دانشآموزان ارتباط منفی معناداری وجود دارد (001/>P)؛ همچنین بین حمایت اجتماعی با سازگاری دانشآموزان ارتباط مثبت معنادارای به دست آمد (001/>P). نتایج تحلیل رگرسیون نیز نشان میدهد 45 درصد از واریانس سازگاری دانشآموزان به طور معناداری از طریق متغیرهای تعارض والد- نوجوان و حمایت اجتماعی تبیین میشود. با توجه به این نتایج میتوان گفت تعارضات خانوادگی و انتظارات متفاوت بین نوجوان و والدین آنها و همچنین طرز حمایت از جانب دیگران میتواند سازگاری یا ناسازگاری این دانشآموزان را پیشبینی کند؛ بنابراین توجه به این موضوع در جامعه امروزی از سوی مسئولان و متخصصان حوزه روانشناسی و جامعهشناسی از اهمیت بسیاری برخوردار است.