تأثیر مسئولیتپذیری اجتماعی بر رتبهبندی اعتباری شرکتها با توجه به نقش تعدیلی نوسان پایین به بالای بازده سهام
نویسندگان
1 دانشیار گروه حسابداری، واحد تهران شرق، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 کارشناسیارشد گروه حسابداری، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.22103/jak.2021.15981.3267چکیده
هدف: امروزه شناسایی عوامل مؤثر بر رتبۀاعتباری از نظر مقایسه ریسک اعتباری یک بنگاه اقتصادی با بنگاههای اقتصادی دیگر و هم ازنظر رقابتپذیری بنگاه اقتصادی، اهمیت ویژهای دارد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر مسئولیتپذیری اجتماعی بر رتبهبندی اعتباری شرکتها با توجه به نقش تعدیلی نوسان پایین به بالای بازده سهامبه اجرا درآمده است. روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی است. همچنین در این پژوهش با توجه به نوع دادهها و روشهای تجزیهوتحلیل موجود، از روش دادههای ترکیبی استفاده شده است. روش گردآوری دادهها، روش اسناد کاوی و مراجعه به بانکهای اطلاعاتی؛ و روش تحلیل دادهها از نوع استنباطی است. در پژوهش حاضر دادههای مورد نیاز از نرمافزار رهآورد نوین، صورتهای مالی شرکتها و سندکاوی و همچنین سایت کدال استخراج شده است.جامعۀ آماری پژوهش حاضر کلیه شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی 1389 تا 1398 است. جهت آزمون فرضیههای پژوهش از الگوی دادههای ترکیبی استفاده شد. یافتهها:نتایج آزمون فرضیههای پژوهش نشان میدهد کهمسئولیتپذیری اجتماعی، اثر مثبت و معناداری بر رتبهبندی اعتباری شرکت دارد. بهعبارتدیگر افزایش سطح اهمیت شرکت به مقوله مسئولیتپذیری اجتماعی موجب افزایش رتبۀ اعتباری شرکت نزد اعتباردهندگان میگردد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد، نوسان پایین به بالای بازده سهام بر رابطه بین مسئولیتپذیری اجتماعی با رتبهبندی اعتباری شرکت تأثیر منفی و معناداری دارد.بدین ترتیب زمانی که شرکتها نوسان پایین به بالای بازده سهام بالایی داشته باشند، انجام بندهای مسئولیتپذیری اجتماعی تأثیر چندانی بر نظر مساعد اعتباردهندگان نخواهد داشت و اعتباردهندگان اقدام به کاهش رتبه اعتباری شرکتها مینمایند؛ بنابراین افزایش نوسان پایین به بالای بازده سهام منجر به کمرنگ شدن رابطه مسئولیتپذیری اجتماعی با رتبه اعتباری شرکتها میگردد.نتیجهگیری: سرمایهگذاران و اعتباردهندگان علاقه دارند به شرکتهای که ابعاد مختلف مسئولیتپذیری اجتماعی را بهخوبی اجرا مینمایند، اهمیت بیشتری میدهند. این امر منجر میگردد که این شرکتها نزد سرمایهگذاران و اعتباردهندگان اعتبار بالاتری بهواسطه اجرای بندهای مسئولیتپذیری اجتماعی بیابند. همچنین با افزایش نوسان پایین به بالای سهام، احتمال بروز ریسک سقوط قیمت سهام نیز افزایش مییابد که این امر میتواند باعث بدبینی اعتباردهندگان به شرکت نسبت به عدم پرداخت تعهدات مالیشان گردد؛ در نتیجه در چنین شرایطی انجام بندهای مسئولیتپذیری اجتماعی تأثیر چندانی بر نظر مساعد اعتباردهندگان نخواهد داشت و اعتباردهندگان اقدام به کاهش رتبه اعتباری شرکتها مینمایند. سرمایهگذاران و اعتباردهندگان با استفاده از نتایج این پژوهش میتوانند دست به انتخاب شرکتهای مناسب جهت سرمایهگذاری بزنند. همچنین سازمانهایی که اقدام به رتبهبندی شرکتها میکنند میتوانند از نوسان پایین به بالای بازده سهام و مسئولیتپذیری اجتماعی بهعنوان دو عامل بسیار مهم و تعیینکننده در رتبهبندی استفاده نمایند.