خودشیفتگی مدیرعامل و ریسک تقلب در گزارشگری مالی با تأکید بر نقش حسابرسان و کمیته حسابرسی

نویسندگان

1 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22103/jak.2021.16773.3370
چکیده

هدف: این پژوهش به دنبال بررسی تأثیر خودشیفتگی مدیرعامل بر ریسک تقلب در گزارشگری مالی و نقش تعدیل‌گر حسابرسان و کمیته حسابرسی در رابطۀ بین خودشیفتگی مدیرعامل و ریسک تقلب در گزارشگری مالی است. روش: برای بررسی موضوع، بر اساس رگرسیون لوجستیک، داده‌های 90 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال‌های 1397-1393از نرم‌افزار رهاورد نوین، صورت‌های مالی و یادداشت‌های پیوست و سایت رسمی بورس اوراق بهادار تهران جمع‌آوری و برای آزمون فرضیات پژوهش استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که رابطۀ مثبت و معنادار بین خودشیفتگی مدیرعامل و ریسک تقلب در گزارشگری مالی وجود دارد؛ همچنین یافته‌ها حاکی از اثر تعدیل‌کننده تلاش حسابرسان، تخصص حسابرسان و رئیس کمیته حسابریس در رابطه بین خودشیفتگی مدیرعامل و ریسک تقلب در گزارشگری مالی است. نتیجه‌گیری: خودشیفتگی، به عنوان یکی از ویژگی‌های شخصیتی مدیرعامل، می‌تواند باعث افزایش احتمال ریسک تقلب در گزارشگری مالی شود. استفاده از حسابرسان متخصص و پرتلاش و نیز کمیته حسابرسی متخصص در امور مالی و حسابداری، به عنوان بخشی از سازوکارهای حاکمیت شرکتی، می‌تواند مانعی برای گزارشگری مالی متقلبانه ناشی از خودشیفتگی مدیرعامل باشد.