‌اثرات توسعه مزارع کوچک مقیاس پرورش ماهیان خاویاری بر کیفیت پساب منطقه (مطالعه موردی: مزارع پرورش ماهیان خاویاری در شهرستان آستارا و تالش)

نویسندگان

1 گروه منابع طبیعی و محیط زیست، واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، تهران، اﯾﺮان.

2 سازمان حفاظت محیط زیست ایران، تهران، ایران.

3 گروه منابع طبیعی و محیط زیست، واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، تهران، اﯾﺮان.

4 گروه شیلات، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران.

doi
چکیده

این مطالعه در مزارع پرورش ماهیان خاویاری در حاشیه سواحل دریای‌خزر در استان گیلان انجام گرفت.  هدف بررسی کیفیت آب ورودی و پساب خروجی تعداد 6 مزرعه بود. نمونه‌برداری از فروردین تاآذر ماه سال 1398 انجام شد. پارامتر کدورت به‌وسیله دستگاه کدورت‌سنج، کل موادجامد محلول به‌وسیله TDS متر، ارتو فسفات و فسفات کل به‌وسیله روش اسکوربیک اسیدآنتی مونیل تارتارات، آمونیم به‌وسیله تقطیر اولیه نسلریزاسیون، نیترات با روش احیاکادمیوم، اکسیژن محلول با روش وینکلر، باکتری‌های کلیفرم به‌وسیله MPN، روغن وچربی به روش وزن‌سنجی و دیگر پارامترها با روش‌های استاندارد اندازه‌گیری شدند. در تمامی مراکز تفاوت معنی‌داری در میانگین پارامترها مشاهده شد. میانگین فسفات مزارع 0/05± 0/17میلی‌گرم بر لیتر محاسبه شد که از استاندارد سازمان بهداشت جهانی به مراتب بالاتر بود همچنین میانگین کدورت پساب مزارع (1/60± 29/69 Ntu) نیز مقداری به مراتب بیشتر از حد استانداردهای EPA و WHO را نشان داد. همچنین با توجه به نتایج به‌دست آمده میانگین کل جامدات محلول در آب مقادیری به مراتب بیشتر از حد استاندارد سازمان بهداشت جهانی را با میانگین87/70±4466/07 (میلی‌گرم بر لیتر) نشان داد. از دیگر پارامترهای مورد توجه در بررسی حاضر میانگین تعداد باکتری‌های کلی‌فرم در پساب بود که مقادیر بالایی را نسبت به استاندارد نشان دادند. بر اساس نتایج، تصفیه پساب قبل از انتشار آن به محیط‌های آبی توصیه می‌شود که علاوه بر کاهش انتقال الودگی میکروبی، به حداقل رساندن خطر یوتریفیکاسیون و کاهش اثرات بر سلامت موجودات آبزی را ناشی می‌شود.