پهنهبندی لغزش زمین در منطقۀ کاشتر کامیاران برای کاهش مخاطرات
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه شهید بهشتی، تهران
2 استاد گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه شهید بهشتی، تهران
3 دانشیار گروه جغرافیای طبیعی دانشگاه شهید بهشتی، تهران
4 کارشناس ارشد جغرافیای طبیعی
5 استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور
doi
10.22059/jhsci.2015.53924چکیده
زمینلغزشها از مهمترین مخاطرات ژئومورفولوژیک بهشمار میروند. شناسایی مناطق حساس به خطر زمینلغزش از اقدامات اساسی در مدیریت منابع طبیعی و کاهش این مخاطرات است. منطقۀ کاشتر با مساحت 26 کیلومتر مربع در جنوب غربی استان کردستان در حاشیۀ شرقی کوههای شاهو واقع شده است. بهمنظور پهنهبندی، ابتدا پهنههای لغزشی با بازدیدهای میدانی بررسی شد که حدود 28 پهنۀ لغزشی شناسایی شد و پس از پردازش در محیط برنامۀGIS بهصورت یک لایه درآمد. با مبنا قرار دادن نقشۀ پراکنش زمینلغزشها وزندهی به پارامترهای مؤثر در زمینلغزش از جمله زمینشناسی، شیب جهت شیب، ارتفاع، بافت خاک، کاربری اراضی، فرسایشپذیری خاک، فاصله از گسل، تراکم آبراههها، و فاصله از جاده صورت گرفت. مدل رگرسیون لجستیک در محیط SPSS اجرا شد و نتایج نشان داد که عوامل تأثیرگذار بر وقوع زمینلغزش در منطقه بهترتیب فاصله از گسل، زمینشناسی، فرسایشپذیری خاک، جهت شیب و ... است. در نهایت منطقۀ تحقیق از نظر حساسیت به خطر وقوع زمینلغزش به پنج کلاس طبقهبندی شد که براساس آن 2/6 کیلومتر مربع دارای خطر بسیار زیاد، 6/4 کیلومتر مربع دارای خطر زیاد، 3/19 کیلومتر مربع دارای خطر متوسط، 9/7 کیلومتر مربع دارای خطر کم و در نهایت 5/6 کیلومتر مربع دارای خطر بسیار کم است.