بررسی آسیب‌های بافت‌شناسی فلزات سنگین مختلف بر روی ماهی قنات (Capoeta fusca)

نویسندگان

1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.

doi
چکیده

یکی از مهم­ترین آلاینده ­های منابع آب، فلزات ­سنگین می ­باشد. توسعه فعالیت­ های صنعتی و کشاورزی منجر به توزیع گسترده آن­ ها در محیط شده و نگرانی‌هایی را در مورد اثرات بالقوه آن‌ها بر اکوسیستم و سلامت انسان ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف بررسی آسیب­ های بافت­ شناسی فلزات ­سنگین کروم، کادمیوم، کبالت و مس بر روی ماهی قنات می­ باشد. در این پژوهش سیاه ­ماهی (Capoeta fusca) در 5 گروه 10 قطعه ­ای (یک گروه کنترل) در معرض غلظت زیرکشندگی کلریدهای کروم، کادمیوم، کبالت و مس  به مدت 28 روز قرار گرفتند و پس از پایان 28 روز سه قطعه ماهی به‌صورت تصادفی از هر گروه تیمار برداشته و تشریح شدند. آسیب­ های بافت­ شناسی در آبشش ماهیان در معرض کلرید کبالت شامل اودما، همجوشی و کوتاه شدن لاملاهای ثانویه می ­باشد در بافت روده برخی از آسیب­ های بافت ­شناسی به­‌دلیل قرار گرفتن در معرض کلرید­های کروم، کادمیوم، کبالت و مس شامل تورم سلول­ های گابلت، افزایش تعداد سلول ­های گابلت، تخریب ویلی و گسترش ساختار ویلی می­ باشد. شدت  آسیب­ های بافت­ شناسی در روده ماهیان در معرض کلرید مس بیشتر از ماهیان در معرض کلرید­های کروم، کادمیوم و کبالت می­ باشد. غلظت ­های زیرکشندگی فلزات ­سنگین مختلف می ­تواند اثرات نامطلوبی بر بافت آبشش و روده سیاه ­ماهی داشته باشد که شدت آن با گذشت زمان افزایش می ­یابد.