بررسی آسیبهای بافتشناسی فلزات سنگین مختلف بر روی ماهی قنات (Capoeta fusca)
نویسندگان
1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران.
doi
چکیده
یکی از مهمترین آلاینده های منابع آب، فلزات سنگین می باشد. توسعه فعالیت های صنعتی و کشاورزی منجر به توزیع گسترده آن ها در محیط شده و نگرانیهایی را در مورد اثرات بالقوه آنها بر اکوسیستم و سلامت انسان ایجاد کرده است. این پژوهش با هدف بررسی آسیب های بافت شناسی فلزات سنگین کروم، کادمیوم، کبالت و مس بر روی ماهی قنات می باشد. در این پژوهش سیاه ماهی (Capoeta fusca) در 5 گروه 10 قطعه ای (یک گروه کنترل) در معرض غلظت زیرکشندگی کلریدهای کروم، کادمیوم، کبالت و مس به مدت 28 روز قرار گرفتند و پس از پایان 28 روز سه قطعه ماهی بهصورت تصادفی از هر گروه تیمار برداشته و تشریح شدند. آسیب های بافت شناسی در آبشش ماهیان در معرض کلرید کبالت شامل اودما، همجوشی و کوتاه شدن لاملاهای ثانویه می باشد در بافت روده برخی از آسیب های بافت شناسی بهدلیل قرار گرفتن در معرض کلریدهای کروم، کادمیوم، کبالت و مس شامل تورم سلول های گابلت، افزایش تعداد سلول های گابلت، تخریب ویلی و گسترش ساختار ویلی می باشد. شدت آسیب های بافت شناسی در روده ماهیان در معرض کلرید مس بیشتر از ماهیان در معرض کلریدهای کروم، کادمیوم و کبالت می باشد. غلظت های زیرکشندگی فلزات سنگین مختلف می تواند اثرات نامطلوبی بر بافت آبشش و روده سیاه ماهی داشته باشد که شدت آن با گذشت زمان افزایش می یابد.