توسعه پدافند غیرعامل در ورزش کشور (با رویکرد کیفی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی،گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

2 استادیار گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

3 استادیار گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

4 استادیار گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

5 استادیار گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

doi
10.22084/smms.2021.23210.2751
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی عوامل مؤثر بر توسعه پدافند غیرعامل در ورزش کشور بود. ماهیت این پژوهش، اکتشافی بنیادی بود که به روش کیفی با راهبرد داده بنیاد صورت گرفت. از مطالعات کتابخانه‌ای و نظری موجود سؤال‌های نیمه‌ باز و نیمه بسته‌ای تهیه شد. داده­ها با ابزار مصاحبه نیمه‌ ساختار یافته با توجه به سطح اشباع نظری با 13 نفر از متخصصان این حوزه در سال 1400-1399 به روش نمونه­گیری هدفمند جمع­آوری شد و به روش زمینه­ای کد­گذاری شده و تجزیه و تحلیل گردید. تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA10 صورت پذیرفته است. نتایج پژوهش حاضر منجر به شناسایی 25 مؤلفه در پنج حیطه عوامل علی، زمینه­ای، مداخله‌گر، راهبردها و پیامدها گشت. براساس یافته­های پژوهش حمایت عوامل مدیریتی و مالی، بستر‌‌سازی فرهنگی و توسعه زیرساخت­های فیزیکی، مداخله عوامل نظارتی، هماهنگی اقدامات که نهایتاً از طریق اقدامات عملی مانند آموزش، تخصص­گرایی، برنامه­ریزی و... منجر به توسعه موضوع پژوهش می­گردد. چنانچه خط‌مشی­های توسعه پدافند غیرعامل در ورزش مبتنی بر الگو شناسایی و تحلیل شود، با ایجاد و تسهیل این مدل و گام‌های توسعه‌ای نهایی می‌توان به تمامی ابعاد تأثیرگذار دست یافت تا در آینده با صلاحدید مسئولان به شرایط اجرا نزدیک شود.