مقایسه اثرات تصمیمهای سیاسی در مجمع عمومی سازمان ملل و تصمیمهای اقتصادی (تقاضا) بر جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی در کشورهای در حال توسعه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد بینالملل دانشگاه سمنان
2 دانشیار گروه آموزشی اقتصاد، دانشکده اقتصاد،مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان، سمنان
3 استاد اقتصاد دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان
doi
10.22034/ecoj.2024.61604.3307چکیده
با توجه به اهمیت سرمایهگذاری مستقیم خارجی و نقش آن در تأمین سرمایه و فناوری برای کشورهای در حال توسعه، و با نظر به اینکه این متغیر تابعی از متغیرهای اقتصادی (مانند بازبودن اقتصادی، فراهم بودن زیرساختها، وجود بازارهای مالی توسعه یافته و...) و سیاسی است؛ ضروری است اثرگذاری این دو دسته متغیر با یکدیگر مقایسه شوند. این موضوع با توجه به وضع تحریمهای اقتصادی علیه کشورها طی سالهای گذشته اهمیت مییابد. این موضوع در پژوهش حاضر با استفاده از متغیر اشتراک نظر در مسائل بینالمللی و تشابه تصمیمهای اقتصادی (تقاضا) مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا و به منظور محاسبه شباهت در سیاست خارجی از شاخص اشتراک در آراء ابراز شده در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و برای ارزیابی شباهت تصمیمگیری اقتصادی از شاخص لیندر استفاده شده است. برای انجام این مقایسه، از مدل جاذبه و روش Panel ARDL برای توضیح میزان انباشت سرمایهگذاری مستقیم خارجی کشورهای گروه 7 در برخی کشورهای منتخب در حال توسعه در بین سالهای 2006 تا 2019، استفاده شده است. برآورد مدل نشان از آن دارد این دو متغیر در بلند مدت تأثیری معنادار بر جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی دارند. همچنین ضریب برآورد شده برای متغیر شباهت آراء بزرگتر از ضریب برآورد شده برای شاخص لیندر است، لذا میتوان دریافت که شباهت در سیاست خارجی نقش مهمتری در جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی ایفا میکند. لذا ایجاد و ارتقاء پیوندهای اقتصادی با کشورهای همسو میتواند اثرات مثبتی بر جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی داشته باشد.