فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از این تحقیق، تعیین بازه مناسب لسیتین جیره غذایی جهت بهبود رشد و ارتقای سیستم ایمنی تاسماهی جوان ایرانی (Acipenser persicus) بود. تعداد 360 قطعه ماهی با وزن متوسط 85 گرم، براساس روش‌های متداول در مطالعات مشابه در 6 تیمار غذایی شامل بدون لسیتین و حاوی 2، 4، 6، 8 و 10 درصد لسیتین سویا به‌مدت 10 هفته غذادهی شدند. درپایان دوره، نمونه‌برداری ازخون، سرم، کبد، عضله و لاشه ماهی­ ها جهت بررسی پارامترهای ایمنی، خون­شناسی، آنزیم ­های آنتی ­اکسیداتیو پروفایل اسید چرب انجام گرفت. براساس نتایج به‌دست آمده فعالیت آنزیم های آنتی‌اکسیدانی کاتالاز (CAT) و سوپر اکسید دیسموتاز (SOD) با افزایش میزان لسیتین تا 6 درصد جیره و آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) با افزایش لسیتین تا 10 درصد جیره افزایش معنای‌داری نسبت به تیمار شاهد نشان دادند. جیره 4 درصد لسیتین بر ترشح آنتی‌بادی کل و جیره 6 درصد بر فعالیت لیزوزیم تأثیر مثبت داشت. مجموع اسیدهای چرب SFA و MUFA در کبد ماهیان با افزایش لسیتین در جیره غذایی تا 10 درصد و در عضله ماهیان با افزایش لسیتین جیره تا 6 درصد افزایش داشت و افزودن لیسیتین به جیره غذایی تا 2 درصد بر اسیدهای چربn-3 PUFA  و تا 6 درصد بر اسیدهای چربn-6 PUFA  کبد ماهیان تأثیر  معنی‌داری داشت. افزایش میزان لسیتین در جیره غذایی تا 2 درصد بر اسید‌های چرب  n-3 HUFA و مجموع اسید‌های چرب HUFA کبد ماهیان و تا 6 درصد بر اسید‌های چرب n-3 HUFA و مجموع اسید‌های چرب HUFA  عضله ماهیان تأثیر افزایشی داشت. بنابراین می‌توان نتیجه‌گیری نمود که افزایش لسیتین سویا تا سطح 10 درصد در جیره غذایی تاسماهی ایرانی، افزایش فعالیت آنزیم‌های آنتی اکسیدانی، ارتقای شاخص‌های ایمنی و بهبود پروفایل اسیدهای چرب عضله ماهی را به‌همراه دارد.