فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش استفاده از نانو مواد، منجر به رهاسازی این ذرات در محیط­ های آبی می شود که م ی­توانند روی آبزیان اثراتی داشته باشند، بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی سمیت نانوذرات دی اکسید تیتانیوم تولید شده با روش شیمیایی و زیستی در ماهی پلاتی تاکسیدو (Xiphophorus maculatus) انجام شد. ابتدا وضعیت بقاء و توان‌زیستی ماهی‌ها در شرایط مشابه با شرایط آزمایشات سمیت بررسی شد، سپس ماهیان پلاتی تاکسیدو برای تعیین غلظت کشندگی میانی نانوذرات در 12 تیمار (هرکدام با سه تکرار) شامل 6 تیمار حاوی غلظت­ های صفر، 80، 160، 320، 640 و 1280 میلی ­گرم در لیتر نانو ذرات دی­اکسید تیتانیوم تولیدشده به روش شیمیایی و 6 تیمار حاوی غلظت­ های صفر، 240، 480، 960، 1920و 3840 میلی ­گرم در لیتر نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم تولیدشده به روش زیستی در مخازن 60 لیتری به تعداد 15 ماهی در هر تیمار به مدت 96 ساعت مواجهه شدند و تلفات ماهیان در زمان­ های 24، 48، 72 و 96 ساعت ثبت شد. نتایج آزمایشات بقاء نشان داد که تا 96 ساعت پس از نگهداری ماهیان، هیچ گونه تلفاتی مشاهده نشد و مقدار بقاء %100 بوده است. با افزایش غلظت نانوذرات و افزایش زمان مواجهه درصد مرگ ‌و میر ماهیان افزایش یافت. غلظت کشندگی میانی نانوذرات دی اکسید تیتانیوم تولید شده با روش شیمیایی و زیستی طی 96 ساعت مواجهه به ترتیب برابر با 255/49 و 720/76 میلی‌گرم در لیتر محاسبه شد. بر اساس نتایج این مطالعه نانوذرات تولید شده با روش شیمیایی نسبت به نانوذرات تولید شده با روش زیستی دارای سمیت بیشتری بودند.