انحراف از سطح بهینه ساختار سرمایه و ناکارایی سرمایهگذاریهای واحد تجاری
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
2 مربی گروه حسابداری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
4 استادیار گروه اقتصاد، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22103/jak.2020.13651.2934چکیده
هدف:کارایی سرمایهگذاری از عوامل مهم تأثیرگذار بر عملکرد شرکت است. از طرفی تصمیمات تأمین مالی به سبب تأثیراتی که غیر بهینگی ساختار سرمایه بر نرخ هزینه سرمایه و جریانهای نقدی شرکت دارد، تصمیمات سرمایهگذاری را تحت تأثیر قرار میدهد. در این پژوهش به بررسی رابطۀ بین اندازه انحراف از سطح بهینه ساختار سرمایه و اندازه ناکارایی سرمایهگذاریهای واحد تجاری پرداخته شده است. روش: این پژوهش از نوع توصیفی، همبستگی و پس رویدادی است. در این پژوهش جامعة آماری تمامی شرکتهای پذیرفته شده در بازار اوراق بهادار تهران هستند که از آن میان 1562 سال- شرکت درسال های 1396-1386 انتخاب شده است. یافتهها: نتایج پژوهش نشان میدهد که افزایش انحراف از سطح بهینه ساختار سرمایه سبب افزایش ناکارایی سرمایهگذاری میگردد. همچنین نتایج نشان میدهد که افزایش انحراف مثبت از ساختار سرمایه بهینه (بیش اهرمی) تأثیر منفی و معناداری بر بیش سرمایهگذاری و تأثیر مثبت و معناداری بر کم سرمایهگذاری در شرکتها دارد. همچنین با افزایش انحراف منفی از سطح بهینه ساختار سرمایه، بیش سرمایهگذاری افزایش و کم سرمایهگذاری کاهش مییابد. نتیجهگیری: براساس یافتهها ساختار سرمایه بهینه، از طریق تعدیل جریانهای نقدی در دسترس و نرخ بهرۀ مورد انتظار، میتواند کارایی سرمایهگذاری را تحت تأثیر قرار دهد.
