فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سلنیوم یکی از عناصر کم‏ مقدار ضروری برای حفظ سلامت ماهیان است. پژوهش حاضر به‌بررسی تأثیر سلنیت سدیم بر بقا، رشد و برخی ویژگی‏ های خون‌شناسی مرتبط با گلبول‏ های قرمز تاس‌ماهی سیبری جوان پرداخته است. تعداد 300 قطعه تاس‌ماهی سیبری (میانگین وزن اولیه 0/5±10/0 گرم) به‌طور کاملاً تصادفی در پنج تیمار و هشت هفته با سطوح ‏‌صفر (شاهد)، 0/2، 0/4، 0/8 و 1/6 میلی‌گرم سلنیت سدیم به‌ازای هر کیلوگرم جیره غذایی تغذیه شدند افزودن سلنیت سدیم به شکل معنی ‏داری وزن نهایی و نرخ رشد روزانه را افزایش داده و به‌ترتیب به مقادیر 0/68±25/63 گرم و 22/07±1/0درصد روزانه در ماهیانی رساند که با جیره حاوی 1/6 میلی‏گرم سلنیت سدیم تغذیه شده بودند (0/05>P). ضریب تبدیل غذایی نیز پس از هشت هفته تغذیه ماهیان با سلنیت سدیم به شکل معنی‎داری کاهش یافته و به 79/10±1/0در ماهیانی رسید که با 1/6میلی‏ گرم در هر کیلوگرم جیره غذایی تغذیه شده بودند (0/05>P). همچنین افزودن 0/8میلی‏ گرم در کیلوگرم و بالاتر سلنیت سدیم در جیره غذایی به‌شکل معنی‏ داری میزان هموگلوبین، هماتوکریت، تعداد گلبول‏ های قرمز ماهیان را نسبت به تیمار شاهد افزایش داد (0/05>P). افزایش معنی ‏داری نیز در غلظت متوسط هموگلوبین و غلظت متوسط هموگلوبین گلبولی ماهیان تغذیه نموده با 0/8میلی ‏گرم سلنیت سدیم در مقایسه با تیمار شاهد مشاهده شد (0/05>P). یافته ‏های پژوهش حاضر در مجموع نشان داد مقدار 1/6میلی‏ گرم سلنیت سدیم در کیلوگرم جیره غذایی به‌عنوان بهترین سطح در زمانی معرفی می‏ شود که رشد تاس ماهی سیبری مدنظر باشد، در حالی که مقدار 0/8 میلی‏ گرم سلنیت سدیم در هر کیلوگرم جیره غذایی می ‏تواند بهترین پاسخ در سنتز فراسنجه‏ های خونی را ارائه نماید.