اثر غلظتهای تحت کشنده نانوپلاستیک پلیاستایرن بر برخی شاخصهای فیزیولوژیک ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio)
نویسندگان
1 گروه تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
2 گروه تولید و بهرهبرداری آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
3 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.
4 گروه تکثیر و پرورش آبزیان، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
5 مرکز آموزش علمی کاربردی کشاورزی بهارآوران نسترن، دانشگاه جامع علمی کاربردی، قم، ایران.
doi
چکیده
توسعه قابلتوجه نانو تکنولوژی و استفاده گسترده از نانو مواد در زمینه های مختلف صنعتی باعث ضرورت بررسی اثرات تخریبی آن ها بر سیستم ایمنی می باشد. از این رو در استفاده از نانو ذرات باید به سمیت آن ها توجه نمود. این تحقیق، با هدف بررسی پاسخ های اکوفیزیولوژیکی ماهی کپور معمولی در مواجه با نانو پلاستیک پلیاستایرن بهعنوان یک پلیمر پر مصرف انجام شد. تعداد هشتاد و چهار قطعه ماهی کپور معمولی با میانگین وزنی5/1 ±30 گرم، در 4 تیمار غذایی (شاهد با غذای تجاری و تیمارها با غذهای حاوی 0/1، 0/5 و 1 میلی لیتر نانوپلی استایرن امولسیونی) بهمدت 28 روز قرار گرفتند. در پایان دوره آزمایش نمونه سرم و موکوس جمعآوری شد. نتایج نشان داد که غلظت های مختلف نانوپلاستیک پلی استایرن بر شاخص های پروتین کل سرم خون تاثیر معنیداری نداشتند (0/05<P)، در حالی که میزان گلوکز در غلظت 1 میلی لیتر (بالاترین غلظت)، نسبت به گروه شاهد افزایش معنیدار داشت (0/05>P). تیمارآزمایشی باعث افزایش معنیدار مقدار پروتین محلول موکوس شد (0/05>P). همچنین تیمارهای آزمایشی بهترتیب باعث افزایش و کاهش معنیدار ALT و AST سرم خون شد (0/05>P). بهطور کلی نتایج نشان داد که نانوپلاستیک پلی استایرن موجب افزایش استرس و پاسخهای نامطلوب فیزیولوژیک در ماهی کپور معمولی می شود و این عوارض مخرب در غلظت های بالاتر مشهودتر است.