فایکوسیانین: ترکیب زیست‌فعال دریایی نوین، ساختار و روش‌های استخراج

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

2 گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.

3 گروه بهداشت و ایمنی مواد غذایی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران.

doi
چکیده

اقیانوس‌ها و دریاها بیش از هفتاد درصد از مساحت کره زمین را به‌خود اختصاص داده­ اند. این زیستگاه ­ها محل حضور بسیاری از ماکرو و میکرو ارگانیسم ­هایی هستند که توانایی تولید ترکیبات مختلف زیست­ فعال با کاربردهای مختلف جهت رفع نیازهای بشر را دارند. بسیاری از رنگدانه ­ها به‌خصوص فایکوسیانین از جمله این ترکیبات زیست­ فعال قابل استحصال از ارگانیسم­ های آبزی هستند. فایکوسیانین پروتئینی از خانواده فیکوبیلی­ پروتئین­ ها است که رنگ آبی و خاصیت آنتی­ اکسیدانی از ویژگی‌های آ‌ن‌ها می­باشد. این پروتئین یکی از رنگدانه ­های اصلی سیانوباکتری­ ها و بسیاری از جلبک­ های دریایی از جمله جلبک ­های قرمز می ­باشد. خاصیت آنتی­ اکسیدانی این رنگدانه، آن را به گزینه ­­ای مناسب جهت استفاده به‌عنوان افزودنی غذایی تبدیل کرده است. علاوه بر این، فایکوسیانین استفاده گسترده ­ای در بخش­ هایی مانند صنایع آرایشی و بهداشتی و همچنین پزشکی دارد. برای استفاده از فیکوسیانین روش ­های مختلفی جهت استخراج آن وجود دارد که هرکدام دارای مزایا و معایبی می ­باشد. مطالعه حاضر سعی در معرفی و مرور فیکوسیانین و ساختار آن و همچنین روش­ های مختلف استخراج و تاثیر فاکتورهای دخیل در این فرآیند دارد.