عوامل مؤثر بر عرضه و تقاضای اعتبار تجاری: رویکردهای ایستا و پویا
نویسندگان
1 کارشناس ارشد گروه حسابداری، مدرس دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.22103/jak.2020.13295.2879چکیده
هدف: یکی از روشهای تأمینمالی در کوتاهمدت که در پژوهشهای داخلی کمتر مورد توجه قرار گرفته، استفاده از اعتبار تجاری است. در این پژوهش، تأثیر برخی عوامل مالی شرکتی بر میزان عرضه و تقاضای اعتبار تجاری بررسی شده است. روش: نمونة پژوهش شامل 147 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران در بازۀ زمانی 1396-1386 است. به منظور تخمین الگوها از رویکرد دادههای ترکیبی و رویکرد کنترل اثرات سالها و صنایع به عنوان رویکردهای ایستا استفاده گردیده و برای لحاظ نمودن پویایی موجود در میزان عرضه و تقاضای اعتبار تجاری، رویکرد دادههای ترکیبی پویا با برآوردگر گشتاورهای تعمیمیافته، به عنوان آزمون تکمیلی، استفاده شده است. یافتهها: نتایج در مجموع نشان میدهد که با افزایش اندازه و عمر شرکت، میزان عرضه و تقاضای اعتبار تجاری افزایش مییابد. همچنین، یافتهها بیانگر تأثیر منفی نقدینگی شرکت بر میزان عرضه و تقاضای اعتبار تجاری است. با وجود این، نتایج پژوهش، شواهد کافی از تأثیر معنادار محدودیتهای مالی بر میزان عرضه و تقاضای اعتبار تجاری، ارائه نمیکند. یافتههای حاصل از آزمونهای تکمیلی، نتایج اوّلیة پژوهش را تأیید میکند. نتیجهگیری: شناسایی عوامل موثر بر اعتبار تجاری میتواند به مدیریت صحیح اعتبار تجاری و استفاده بهینه از آن در راستای بهبود مدیریت ریسک و افزایش ارزش شرکت کمک شایانی نماید.
