هموارسازی سودهای تقسیمی بر مبنای انعطاف پذیری مالی و اصلاح ساختار سرمایه

نویسندگان

1 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.

doi
10.22103/jak.2020.12769.2913
چکیده

هدف: هدف در این مقاله، بررسی هموارسازی سودهای تقسیمی بر مبنای انعطاف پذیری مالی و اصلاح ساختار سرمایه است. روش: به همین منظور، داده‌های مربوط به 120 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران برای دورة زمانی 1388 تا 1395 استخراج و از الگوی رگرسیونی داده‌های ترکیبی برای آزمون فرضیه‌های تحقیق استفاده شده است. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان‌دهندۀ تأیید فرضیه‌های اول و دوم پژوهش است. به عبارتی، نتایج تحقیق حاکی از آن است که انعطاف‌پذیری مالی منجر به هموارسازی سودهای تقسیمی می‌شود. همچنین، نتایج حاصل از فرضیة دوم تحقیق بیانگر ارتباط معنادار بین اصلاح ساختار سرمایه و هموارسازی سودهای تقسیمی است. در نهایت، فرضیة سوم تحقیق مشخص می‌کند که اصلاح ساختار سرمایه، اثر معناداری بر تعامل مشترک انعطاف پذیری مالی و هموارسازی سودهای تقسیمی ندارد. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های پژوهش می‌توان دریافت که تمایل به تغییر شیوة پرداخت سود تقسیمی در نتیجة عدم شفافیت در وضعیت مالی و ساختار نامطلوب سرمایه ایجاد می‌شود، به نحوی که مدیران به منظور پوشش ریسک ناشی از عدم شفافی، اقدام به محدود سازی تغییرات در سودهای تقسیمی می‌نمایند.