اثر سمیت سولفات نقره بر شاخص‌های خون‌شناسی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) تغذیه شده با پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus)

نویسندگان

1 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.

2 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.

3 گروه دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.

4 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.

5 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.

doi
چکیده

افزایش فلزات­ سنگین سبب برهم زدن اکوسیستم­ های آبی با تأثیرگذاری بر پارامترهای فیزیولوژیکی، بیوشیمایی و سلول­ های ارگانیسم‌های آبزیان شده و سبب کاهش عملکرد ایمنی ماهیان می­ گردد. این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر سمیت سولفات ­نقره بر شاخص ­های خونی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) تغذیه شده با سطوح مختلف پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus) صورت گرفت. به‌همین منظور، تعداد 120 قطعه بچه ماهی تیلاپیا نیل به مدت 6 هفته در 4 تیمار با جیره ­های 0، 0/05، 0/1،  2/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی تغذیه شدند. در پایان دوره تغذیه، نمونه­ های آزمایشی به مدت 14 روز در معرض سولفات­ نقره قرار گرفتند و نمونه­ برداری در دو زمان (در پایان دوره تغذیه، در پایان دوره مواجهه با سم) انجام و پارامترهای خون­شناسی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که پربیوتیک به تنهایی اثر معنی ­داری برRBC ، MCV، هماتوکریت و هموگلوبین نداشت (0/05<P). اما میزان گلبول سفید،  MCHو  MCHCدر تیمارهای تغذیه شده با پربیوتیک 0/2 قارچ صدفی و مواجهه با سم، افزایش معنی­ داری داشت(0/05>P). در مجموع، پربیوتیک پودر قارچ صدفی ایمنی غیراختصاصی ماهی تیلاپیا را تحریک کرد و اثرات تخریبی ناشی از سولفات نقره را بر شاخص­ های خونی کاهش داد. در مجموع میزان 0/1و 0/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی در تیمارهایی که در معرض سولفات نقره بودند، توانست وضعیت شاخص­ های خونی ماهی تیلاپیا نیل را بهبود بخشد.