اثر سمیت سولفات نقره بر شاخصهای خونشناسی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) تغذیه شده با پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus)
نویسندگان
1 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.
2 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.
3 گروه دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
4 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.
5 گروه شیلات، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ، ایران.
doi
چکیده
افزایش فلزات سنگین سبب برهم زدن اکوسیستم های آبی با تأثیرگذاری بر پارامترهای فیزیولوژیکی، بیوشیمایی و سلول های ارگانیسمهای آبزیان شده و سبب کاهش عملکرد ایمنی ماهیان می گردد. این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر سمیت سولفات نقره بر شاخص های خونی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) تغذیه شده با سطوح مختلف پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus) صورت گرفت. بههمین منظور، تعداد 120 قطعه بچه ماهی تیلاپیا نیل به مدت 6 هفته در 4 تیمار با جیره های 0، 0/05، 0/1، 2/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی تغذیه شدند. در پایان دوره تغذیه، نمونه های آزمایشی به مدت 14 روز در معرض سولفات نقره قرار گرفتند و نمونه برداری در دو زمان (در پایان دوره تغذیه، در پایان دوره مواجهه با سم) انجام و پارامترهای خونشناسی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که پربیوتیک به تنهایی اثر معنی داری برRBC ، MCV، هماتوکریت و هموگلوبین نداشت (0/05<P). اما میزان گلبول سفید، MCHو MCHCدر تیمارهای تغذیه شده با پربیوتیک 0/2 قارچ صدفی و مواجهه با سم، افزایش معنی داری داشت(0/05>P). در مجموع، پربیوتیک پودر قارچ صدفی ایمنی غیراختصاصی ماهی تیلاپیا را تحریک کرد و اثرات تخریبی ناشی از سولفات نقره را بر شاخص های خونی کاهش داد. در مجموع میزان 0/1و 0/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی در تیمارهایی که در معرض سولفات نقره بودند، توانست وضعیت شاخص های خونی ماهی تیلاپیا نیل را بهبود بخشد.