بررسی اثر میانجی خوانایی گزارشگری مالی بر رابطه بین مدیریت سود و هزینه سرمایه
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران.
2 استادیار گروه حسابداری، مدرس دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.
doi
10.22103/jak.2020.11718.2629چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش میانجی خوانایی گزارشگری مالی بر رابطة بین مدیریت سود و هزینة سرمایه است. روش: برای سنجش خوانایی گزارشگری مالی از دو شاخص فوگ و طول کل متن، جهت اندازهگیری مدیریت سود از الگوی دچو و دیچو (2002)و برای سنجش هزینه سرمایه از الگوی رشد گوردن استفاده شده است. بدین منظور دادههای 68 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1390 تا 1396، مورد مطالعه قرار گرفتند. یافتهها: یافتهها حاکی از آن است که خوانایی گزارشگری مالی بر اساس شاخصهای فوگ و طول کل متن، اثر میانجی کامل بر رابطة بین مدیریت سود و هزینة سرمایه دارد. نتیجهگیری: براساس رویکرد مدیریت سود فرصتطلبانه، شرکتهای دارای مدیریت سود، اقدام به انتشار گزارشهای مالی پیچیدهتر با خوانایی کمتر میکنند تا از این طریق، رفتار فرصتطلبانة مدیران را پنهان کنند و امکان شناسایی آن توسط سرمایهگذاران، تحلیلگران مالی و سایر نهادهای قانونی را کاهش دهند. از سوی دیگر، خوانایی کمتر گزارشهای مالی و افشای پیچیدهتر شرکتها، سبب افزایش عدمتقارن اطلاعاتی و نقصان آگاهی سرمایهگذاران در مورد عملکرد آیندة شرکت میگردد و موجب بازماندن توانایی سرمایهگذاران از تفسیر گزارشهای مالی سالانه است. لذا، شرکتهای با گزارش سالانه مبهمتر، نیازمند برآورد ریسک بالاتر بوده، که در نهایت منجر به افزایش هزینههای سرمایة آنها میشود.