بررسی نقش واسطهگری رضایت شغلی در رابطه بین عدالت سازمانی و تعهد شغلی در کارکنان فدراسیونهای ورزشی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود
2 استادیار دانشگاه پیام نور
3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود
doi
10.22084/smms.2020.20917.2514چکیده
هدف کلی پژوهش حاضر بررسی نقش واسطهگری رضایت شغلی در رابطه بین عدالت سازمانی و تعهد شغلی در کارکنان فدراسیونهای ورزشی بود. این پژوهش از روش همبستگی به شیوه مدل معادلات ساختاری در نمونه ای 410 نفری از کارکنان فدراسیونهای ورزشی انجام شد. برای جمعآوری دادهها، از پرسشنامه های عدالت سازمانی کالکیت، رضایت شغلی کالیسکان و بایدر و تعهد شغلی آلن مایر استفاده شده است که همگی از حیث روایی صوری و پایایی مورد تأیید قرار گرفتند. تحلیل داده ها بهوسیله ضریب همبستگی، تحلیل عاملی تأییدی و مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS و لیزرل، انجام شد. نتایج نشان داد که عدالت سازمانی بهطور معنی داری، تغییرات تعهد شغلی (42 درصد)، و رضایت شغلی (53 درصد) کارکنان را تبیین می کند (01/0>P) و از بین ابعاد عدالت سازمانی، ابعاد عدالت توزیعی و عدالت رویه ای بر رضایت شغلی و تعهد شغلی اثرگذارند (01/0>P). اما بُعد عدالت ارتباطی بر رضایت شغلی و تعهد شغلی تأثیر معنی دار ندارد (05/0<P). بهعلاوه عدالت سازمانی و رضایت شغلی، بر ابعاد عاطفی و هنجاری تعهد شغلی اثرگذارند (01/0>P). براساس نتایج پژوهش، تلاش رؤسای فدراسیون ها در جهت برخورد یکسان با کارمندان و برقراری عدالت در محیط کاری می تواند سبب رضایتمندی شغلی کارکنان شود و توسعه و بهبود عدالت سازمانی که بهبود رضایت شغلی را در پی دارد، میتوانند فدراسیون خود را از پیامدهای مثبت فردی، جمعی و سازمانی، عدالت سازمانی و تعهد شغلی بیشتر بهرهمند سازند. از اینرو محیط سازمان باید بهگونهای باشد که کارکنان احساس برابری، عدالت و رضایت داشته و انگیزه کار کردن در آن محیط در آنان افزایش یابد.