بررسی نقش واسطه‌گری رضایت شغلی در رابطه بین عدالت سازمانی و تعهد شغلی در کارکنان فدراسیون‌های ورزشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود

2 استادیار دانشگاه پیام نور

3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود

doi
10.22084/smms.2020.20917.2514
چکیده

هدف کلی پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه­گری رضایت شغلی در رابطه بین عدالت سازمانی و تعهد شغلی در کارکنان فدراسیون‌های ورزشی بود. این پژوهش از روش همبستگی به شیوه مدل معادلات ساختاری در نمونه ­ای 410 نفری از کارکنان فدراسیون‌های ورزشی انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسشنامه­ های عدالت سازمانی کالکیت، رضایت شغلی کالیسکان و بایدر و تعهد شغلی آلن مایر استفاده شده است که همگی از حیث روایی صوری و پایایی مورد تأیید قرار گرفتند. تحلیل داده­ ها به‌وسیله ضریب همبستگی، تحلیل عاملی تأییدی و مدل سازی معادلات ساختاری در نرم­ افزارهای SPSS و لیزرل، انجام شد. نتایج نشان داد که عدالت سازمانی به‌طور معنی ­داری، تغییرات تعهد شغلی (42 درصد)، و رضایت شغلی (53 درصد) کارکنان را تبیین می­ کند (01/0>P) و از بین ابعاد عدالت سازمانی، ابعاد عدالت توزیعی و عدالت رویه ­ای بر رضایت شغلی و تعهد شغلی اثرگذارند (01/0>P). اما بُعد عدالت ارتباطی بر رضایت شغلی و تعهد شغلی تأثیر معنی ­دار ندارد (05/0<P). به‌علاوه عدالت سازمانی و رضایت شغلی، بر ابعاد عاطفی و هنجاری تعهد شغلی اثرگذارند (01/0>P). براساس نتایج پژوهش، تلاش رؤسای فدراسیون­ ها در جهت برخورد یکسان با کارمندان و برقراری عدالت در محیط کاری می ­تواند سبب رضایتمندی شغلی کارکنان شود و توسعه و بهبود عدالت سازمانی که بهبود رضایت شغلی را در پی دارد، می‌توانند فدراسیون خود را از پیامدهای مثبت فردی، جمعی و سازمانی، عدالت سازمانی و تعهد شغلی بیشتر بهره‌مند سازند. از این‌رو محیط سازمان باید به‌گونه‌ای باشد که کارکنان احساس برابری، عدالت و رضایت داشته و انگیزه کار کردن در آن محیط در آنان افزایش یابد.