سرمایه‌گذاری در موجودی کالا، راه‌کاری برای بهبود عملکرد یا چالشی برای بدتر شدن آن

نویسندگان

1 دانشیار گروه حسابداری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه حسابداری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

3 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

doi
10.22103/jak.2019.12148.2696
چکیده

هدف:همواره این سؤال مطرح است که آیا بهایابی جذبی با تولید بیشتر و نگهداری موجودی کالا در دنیایی که تمرکز بر نگهداشت حداقل موجودی کالا است، باز هم می‌تواند سبب بهبود عملکرد شده و بر هزینه‌های نگهداری غلبه کرده، عملکردی بهتر از شرکت را به تصویر بکشاند. در این پژوهش سعی شده است رابطۀ سرمایه‌گذاری در موجودی کالا و عملکرد شرکت مورد آزمون قرار گیرد.روش: این پژوهش در حوزۀ تحقیقات اثباتی حسابداری قرار داشته که داده‌های 163 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بین سال‌های 1388 تا 1395 را با استفاده از تحلیل پانلی بررسی نموده است.یافته‌ها:  نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که بین سرمایه‌گذاری در موجودی کالا و عملکرد شرکت، رابطۀ معنادار آماری برقرار نیست. علاوه بر این، بین رشد فروش و تغییر در سرمایه‌گذاری در موجودی کالا، رابطۀ معنادار آماری مشاهده گردید.نتیجه‌گیری: نگهداری موجودی کالا در ایران از لحاظ آماری نمی‌تواند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد شرکت داشته باشد.