ارتباط سیاسی، راهبری شرکتی و تهور مالیاتی
نویسندگان
1 استادیار گروه حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 کارشناسی ارشد گروه حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
3 دانشیار گروه حسابداری، پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
doi
10.22103/jak.2019.13068.2851چکیده
هدف: این پژوهش با هدف بررسی تأثیر ارتباط سیاسی و برخی از معیارهای مهم راهبری شرکتی ازجمله استقلال هیئتمدیره و میزان مالکیت سهامداران نهادی بر تهور مالیاتی و همچنین، بررسی تأثیر این معیارها بر رابطه بین ارتباط سیاسی و تهور مالیاتی به اجرا درآمده است. روش: برای آزمون فرضیههایپژوهش از الگوی دادههای ترکیبی و برای اندازهگیری متغیر تهور مالیاتی از تفاوت مالیات دفتری استفاده شده است. نمونۀ آماری این پژوهش، پس از اعمال برخی محدودیتها شامل 121 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراقبهادار تهران طی بازه زمانی 1390 تا 1395 است. یافتهها: یافتههای پژوهش حاکی از آن است که برقراری ارتباط سیاسی با دولت تأثیر مثبت و معنادار و وجود اعضاء هیئتمدیره مستقل و میزان مالکیت سهامداران نهادی، تأثیر منفی و معنادار بر تهور مالیاتی دارند. همچنین اعضاء هیئتمدیره مستقل و میزان مالکیت سهامداران نهادی، رابطه مثبت بین ارتباط سیاسی و تهور مالیاتی را کاهش میدهند. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای پژوهش میتوان دریافت که شرکتهای دارای ارتباط سیاسی با دولت به دلیل برخورداری از مزایا و امتیازات دولتی، میزان تهور مالیاتی بیشتری دارند که با استفاده از سازوکارهای راهبری شرکتی مانند وجود اعضاء هیئتمدیره مستقل و میزان مالکیت سهامداران نهادی میتوان میزان تهور مالیاتی را کاهش داد و از تأثیر مثبت ارتباط سیاسی بر تهور مالیاتی کاست.
