اثر نسبتهای مختلف کربن به نیتروژن بر فاکتورهای رشد،ترکیبات لاشه و شاخصهای خونشناسی و بیوشیمیایی خون کپورماهیان پرورشی
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
2 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
3 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
4 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
doi
چکیده
مطالعه حاضر با هدف بررسی نسبتهای مختلف کربن به نیتروژن بر شاخصهای رشد، ترکیب شیمیایی لاشه و سیستم ایمنی بدن کپورماهیان پرورشی (فیتوفاگ، بیگ هد، کپور معمولی و آمور) انجام شد. در این تحقیق تعداد سی هزار قطعه بچه ماهی در چهار گونه بیان شده با نسبت (80-5-10-5 درصد) با میانگین وزنی 120 گرم به مدت 2 ماه در 4 تیمار با شرایط C/N: تیمار 1 ( 8-5)، تیمار 2 (12-8)، تیمار 3 (15-12) تیمار 4 (گروه شاهد) با افزودن منبع کربنی ملاس چغندر قند تغذیه شدند. علت انتخاب بازه در نسبتهای کربن به نیتروژن به خاطر سطح بزرگ واحدهای آزمایشی (استخرهای خاکی دو هکتاری) طرح بود. افزایش نسبتهای مختلف کربن به نیتروژن به صورت معنیداری باعث افزایش وزن نهایی و کاهش ضریب تبدیل غذایی در گونههای کپور و فیتوفاگ تیمار 3 در مقایسه با گروه شاهد گردید. بیشترین درصد پروتئین و چربی اندازهگیری شده در لاشه تمامی چهار گونه تیمارهای پرورشی بوده که افزایش معنیداری را نشان داد. درصد رطوبت و درصد خاکستر لاشه و درصد بقاء تیمارها نیز اختلاف معنیداری را با گروه شاهد نشان نداد. غلظت آلکالین فسفاتاز در تمامی تیمارهای آزمایشی در مقایسه با گروه شاهد افزایش معنیداری داشته است، همچنین غلظت آنزیم اسپارتات آمینوترانسفراز و آلانینآمینوترانسفراز به استثنای ماهی آمور در تمامی تیمارهای آزمایشی کاهش معنیداری داشته است.