مدلسازی ارتباط انگیزهها و موانع مشارکت با سطوح روانی ورزشکاران و درگیری رفتاری آنان در ورزش معلولین
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای گروه مدیریت ورزش، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
2 استادیار گروه مدیریت ورزش، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران
3 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشگاه تهران ، تهران، ایران
doi
10.22084/smms.2020.21311.2546چکیده
هدف از پژوهش حاضر مدلسازی ارتباط انگیزهها و موانع مشارکت با سطوح روانی ورزشکاران و درگیری رفتاری آنان در ورزش معلولین کشور بود.جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی ورزشکاران معلول فدراسیون جانبازان و معلولین (ورزشکاران معلول در تیم ملی) که تعداد آنها بالغ بر 1000 نفر میباشد که از این تعداد 700 نفر آنها مرد و 300 نفر آنها زن میباشند بهمنظور انتخاب گروه نمونه، با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده بر اساس جدول مورگان تعداد 278 نفر انتخاب میشوند. نمونه مورد بررسی از طریق پرسشنامه پژوهشگر ساخته روابط روانی (روانشناسی رابطه، انگیزههای ورزش، موانع و دخالت) مورد سنجش قرار گرفتند. دادههای گردآوریشده در دو سطح مورد تجزیه و تحلیل (آمار توصیفی و آمار استنباطی) قرار گرفت. در این پژوهش، جهت آزمون فرضیات تحقیق از تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری بر مبنای حداقل مجذورات جزئی و نرمافزار اسمارت پی.ال.اس استفاده شده است. یافتهها نشان داد که عوامل انگیزشی بر پیوستار روانی تأثیر مثبت معناداری دارد. موانع ورزش معلولین بر پیوستار روانی تأثیر معکوس معناداری دارد. پیوستار روانی بر درگیری رفتاری تأثیر مثبت، مستقیم و معناداری دارد. نقش انگیزهها بر درگیری رفتاری از طریق متغیر میانجی پیوستار روانی، مثبت و معنادار است. نقش موانع بر درگیری رفتاری از طریق متغیر میانجی پیوستار روانی، معکوس و معنادار است. مقدار شاخص برازش کلی مدل مطلوب بهدست آمده است که نشان از برازش کلی قوی مدل پژوهش دارد.