رتبه‌بندی روش‌های اندازه‌گیری شفافیت گزارشگری مالی: کاربرد تجزیه و تحلیل سلسله‌مراتبی

نویسندگان

1 استادیار حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران.

2 دانشجوی دکتری حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران.

3 استادیار حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران.

doi
10.22103/jak.2019.12690.2781
چکیده

هدف: در این پژوهش با مرور مبانی نظری و تحقیقات پیشین، به دنبال این هستیم که ابتدا روش‌های مختلف اندازه‌گیری شفافیت گزارشگری مالی را شناسایی و سپس با استفاده از روش تجزیه و تحلیل سلسله‌مراتبی (AHP)، این روش‌ها و نیز ویژگی‌های کیفی مرتبط با آنها را رتبه‌بندی کنیم. روش: روش‌های اندازه‌گیری شفافیت گزارشگری مالی که در این تحقیق مورد بررسی و رتبه‌بندی قرار گرفته، شامل شاخص شفافیت بورس تهران، چارچوب بوشمن و همکاران (2004)، معیار S&P و کیفیت سود است. بدین منظور ابتدا یک نمونة 20 نفری از مدیران مالی و کارشناسان به عنوان خبرگان انتخاب گردید و پرسشنامه در اختیار آنها قرار گرفت. یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که که از میان ویژگی‌های کیفی مرتبط با اندازه‌گیری شفافیت گزارشگری، قابلیت اتکا، بالاترین رتبه و به موقع بودن و مربوط بودن در رده‌های بعدی قرار دارند. همچنین تجزیه و تحلیل نهایی نشان می‌دهد گزینة شاخص شفافیت بورس تهران رتبۀ اول، چارچوب بوشمن و همکاران (2004) رتبۀ دوم، معیار S&P رتبۀ سوم و کیفیت سود رتبۀ چهارم را کسب کرده است. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های تحقیق می‌توان بیان کرد که از نظر خبرگان، بهترین روش برای اندازه‌گیری شفافیت گزارشگری مالی، استفاده از شاخص شفافیت بورس تهران و روش‌های چارچوب بوشمن و همکاران (2004)، معیار S&P است. از دلایل این امر را می‌توان سادگی و سهولت در دسترس بودن این معیار دانست، چرا که سایر روش‌ها دارای شاخص‌ها و تجزیه و تحلیل‌های بیشتری است.