برساخت بانوان ایرانی بر اساس الگوی تصویر شده از زن غربی در دوران محمدرضا شاه پهلوی (مطالعه موردی: نشریه بانو)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
2 استادیار گروه مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی دانشگاه شاهد، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی دانشگاه شاهد، تهران
doi
10.30465/shc.2025.48647.2546چکیده
پهلوی دوم با هدف نوسازی اجتماعی مدنظر خود همواره درصدد بازنمایی الگوی غربی از مفهوم «زن» در جامعه ایرانی بود. مطبوعات به ویژه نشریات بانوان، از جمله نشریه بانو از ابزارهای مهم در بازنمایی الگوهای پسندیدهشده دولت از بانوان بودند. سوال اصلی مقاله در خصوص نحوه بازنمایی بانوان در نشریه بانو بین سالهای (26-1323ه.ش) میباشد. ماحصل پژوهش که به روش تحلیل محتوایی و با تکیه بر استراتژیهای سهگانه بازنمایی مدنظر استوارت هال صورت گرفته نشان میدهد که نشریه در راستای رفع موانع راهبردی دولت شامل عدم انسجام معنایی در مورد ویژگی زن ایدهآل و عدم تناسب تعاریف مدنظر با بافت ارزشی و هنجاری جامعه و همچنین تحقق اهداف راهبردی دولت شامل مقابله با ارزشهای سنتی جامعه و ایجاد تشابه ظاهری بین بانوان ایرانی و غربی تلاش نموده است تا با طرح مضامین هنجاری (کلیشهسازی)، معرفی برخی از شخصیتهای مدنظر با تمرکز بر زیباییهای زنانه ایشان در قالب بیوگرافینویسی (طبیعیسازی) و پرداختن به موضوعاتی از قبیل آموزش حرکات ورزشی در راستای زیبایی و تناسب اندام، رعایت آداب معاشرت، لزوم اشتغال و تحصیل بانوان و آموزش نحوه پوشش و آرایش، آداب خانهداری و بچهداری به شیوههای نوین (برجستهسازی) خود را به عنوان مظهر افکار یک زن برجسته ایرانی معرفی نماید.