سیاست حکومت محمدرضاشاه در قبال سلامت زنان در راستای برنامههای جهانی توسعه (57-1340ش.)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تاریخ دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 استاد گروه تاریخ دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.30465/shc.2024.49296.2559چکیده
کلان گفتمان حمایت از زنان و ذیل آن خرده گفتمان حمایت از سلامت آنان، طی قرنهای هجدهم تا بیستم میلادی متاثر از جنبشها و کنوانسیونهای سازمان یافته توسط سازمانهای رسمی و نهادهای حامی حقوق زنان در کشورهای غربی شکل گرفت. در این مسیر بسیاری از کشورهای در حال توسعه نظیر ایران در جریان مواجه با تمدن جدید، انعکاسی از آنچه در کشورهای غربی در جریان بود را به نمایش گذاشتند. ریشهی اصلی توجه به سلامت زنان در این سالها را می توان ذیل روایتی بزرگتر تحت عنوان روایت جدید توسعهی جهانی برمبنای توجه و تمرکز بر زنان به عنوان نیرویانسانی بررسی کرد. متاثر از جریانهای فوق حکومت محمدرضاشاه برای دستیابی به اهداف توسعه در ایران ناچار شد تا توجهی خاص به سلامت زنان داشته باشد. هدف اصلی این پژوهش روشن ساختن بررسی روند تاثیرپذیری سلامت زنان ایرانی از تغییرات جهانی است. پرسش اصلی این است که برنامههای جهانی توسعه و شکلگیری سازمانهای جهانی حامی زنان تا چه حد بر نظام سیاستگذاریِایران در موضوع سلامت زنان در طی سالهای 57-1340ش. تاثیر گذاشتهاست؟ پژوهش حاضر با استفاده از شیوهی اسنادی و کتابخانهای در تلاش است تا روند سیاستگذاری و همچنین مسئلهشدن سلامت زنان در طی دو دههی پایانی حکومت پهلوی را در پرتوی تحولات جهانی تببین کند. یافتههای این مقاله نشان میدهد که در جریان تمایل محمدرضاشاه به موضوع گفتمان توسعه، حکومت تلاش بود تا همگام با سیاستهایِ جهانیِ حمایت از سلامت زنان حرکت کرده و سطح سلامت زنان ایرانی را ارتقا دهد.