تأثیر رفتارهای مربیگری بر انسجام و عملکرد تیمی در بازیکنان لیگ برتر فوتبال بانوان ایران
نویسندگان
1 دکترای مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
2 دانشیار دانشکده تربیتبدنی دانشگاه رازی
3 استادیار دانشکده تربیتبدنی دانشگاه رازی
doi
10.22084/smms.2018.15549.2151چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رفتارهای مربیگری بر انسجام وعملکرد تیمی بازیکنان لیگ برتر فوتبال بانوان کشور در سال 1395-1394 بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و روش گردآوری دادهها به روش میدانی میباشد. جامعه آماری برابر با نمونه آماری، شامل 176 نفر بازیکن در قالب 8 تیم بود. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامه رفتار مربیگری مارتین و بارنز (1999) و پرسشنامه انسجام تیمی کارون و همکاران (1985) استفاده شد. برای ارزیابی عملکرد تیمهای فوتبال بانوان، رتبه آنها در جدول ملاک قرار گرفت. پایایی ابزار تحقیق با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (رفتار مربیگری75/0، انسجام83/0) به دست آمده است. روایی صوری و محتوایی ابزار تحقیق با نظر پنج تن اساتید و روایی سازه ابزار با استفاده از تحلیل عاملی تاییدی، با استفاده از نرم افزار ایموس انجام شد. در تحلیل دادهها از آمار توصیفی(گرایش مرکزی،پراکندگی) و آمار استنباطی (مدلیابی معادلات ساختاری–نرمافزار اموس) استفاده شد. نتایج نشان داد که رفتارهای مربیگری واکنشی مثبت بر انسجام و عملکرد تیمی تاثیر معنادار داشته است؛ رفتار مربیگری طبیعی بر انسجام تاثیر معنادار داشته و بر عملکرد تیمی تاثیری نداشته است و رفتارهای مربیگری واکنشی منفی بر عملکرد تیمی تاثیر مثبت و معنادار و بر انسجام تاثیر منفی و معنادار داشته است. روی هم رفته، با توجه به تاثیر رفتارهای مربیگری بر انسجام و عملکرد تیمی، مسئولین ورزشی و باشگاهها میتوانند با آموزش مدل ارتباطی رفتار مربیگری به مربیان، انسجام و عملکرد گروهی را در ورزش بانوان ارتقا ببخشند. انسجام تیمی، رفتارهای مربیگری، عملکرد تیمی، لیگ برتر