تأثیر توانمندسازی روانشناختی و سرمایه روانشناختی بر آمادگی فردی برای تغییر کارکنان وزارت ورزش و جوانان

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران مرکزی- تهران- ایران

2 دانشیار مدیریت ورزشی- دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

3 استادیار مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

doi
10.22084/smms.2019.17174.2248
چکیده

هدف پژوهش، مطالعه تأثیر توانمندسازی روانشناختی و سرمایه روانشناختی بر آمادگی فردی برای تغییر کارکنان وزارت ورزش و جوانان بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان وزارت ورزش و جوانان (n=850) بود که بر اساس فرمول کوکران، 265 نفر به شیوه انتخاب تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها، از پرسش‌‌نامه‌های توانمندسازی روانشناختی اسپریتزر و میشرا (1995)، سرمایه روانشناختی لوتانز (2007) و آمادگی فردی برای تغییر دونهام و همکاران (1989) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و شناسایی اثرات متغیرهای تحقیق، مدل‌یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار لیزرل استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که توانمندسازی روانشناختی دارای اثری مثبت و معنی‌دار بر آمادگی فردی برای تغییر می‌باشد (0.49= 7.69، t=β). سرمایه روانشناختی نیز اثری مثبت و معنی‌دار بر آمادگی فردی تغییر دارد (0.86= 11.01، t=β). اثر توانمندسازی روانشناختی بر سرمایه روانشناختی نیز مثبت و معنی‌دار بود (0.79= 10.29، t=β). در نهایت اثر مثبت توانمندسازی روانشناختی بر آمادگی فردی برای تغییر با نقش میانجی سرمایه روانشناختی تأیید گردید (0.68= 8.71، t=β). می‌توان نتیجه‌گیری کرد که توسعه توانمندسازی روانشناختی و سرمایه روانشناختی می‌توانند نقش مهمی در آمادگی کارکنان برای پذیرش تغییرات ایفا نمایند.