فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تبخیر یکی از عوامل اصلی هدررفت آب در دریاچه ارومیه است که نقش مهمی در بیلان آب آن دارد. با پیشرفت سنجنده­های ماهواره‌ای، تصاویر ماهواره‌ای متعددی در دسترس قرار گرفته است که استفاده از آن‌ها در برآورد تبخیر از سطح دریاچه ارومیه نیاز به بررسی دارد؛ بنابراین، هدف این پژوهش، برآورد تبخیر روزانه از سطح دریاچه ارومیه با استفاده از ترکیب تصاویر ماهواره‌ای لندست 8 و 9 در سال 2022 و مقایسه عملکرد مدل‌های فیزیکی، تجربی و سنجش از دوری است. برای این منظور، از 21 تصویر ماهواره‌ای استفاده شد و مدل‌های FAO56-PM، Priestley-Taylor و Hargreaves-Samani و مدل‌های سنجش از دوری surface energy balance algorithm for land (SEBAL) وMapping Evapotranspiration at high Resolution and with Internalized Calibration (METRIC) در محیط Google Earth Engine پیاده‌سازی شدند. برای ارزیابی نتایج مدل‌‌ها، از اندازه‌گیری‌های تشت تبخیر ایستگاه هواشناسی ارومیه به عنوان داده زمینی استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل SEBAL بدون اعمال ضریب اصلاحی، بهترین عملکرد را با Root mean square error (RMSE) و Nash-Sutcliffe efficiency (NSE) به ترتیب 83/0 میلی‌متر در روز و 48/0 نشان داد. با اعمال ضریب اصلاحی، مدل FAO56-PM با RMSE برابر با 04/1 میلی‌متر در روز و NSE معادل 18/0 بهترین نتیجه را داشت. در مجموع، مدل SEBALبه دلیل استفاده از تصاویر ماهواره‌ای، توانایی بهتری در برآورد تبخیر داشت. علاوه بر این، ترکیب تصاویر ماهواره‌ای و مدل‌های تجربی، می‌تواند در مدیریت منابع آب دریاچه ارومیه مؤثر باشد.