اثر سمیت کلرپیریفوس بر شاخصهای خونی ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) تغذیه شده با سطوح مختلف پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus)
نویسندگان
1 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
2 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
3 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
4 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
doi
چکیده
هدف این مطالعه بررسی تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus) بر شاخصهای خون شناسی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) مواجهه شده با سم کلرپیریفوس بود.برای این منظور تعداد 120 بچه ماهی تیلاپیا به مدت 42 روز در 4 تیمار (هر یک با سه تکرار) شامل (1) شاهد، فاقد پربیوتیک قارچ صدفی، (2) غذای حاوی 0/005، (3) غذای حاوی 0/1 و (4) غذای حاوی 0/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی تقسیم شدند. سپس به هر گروه غلظت 0/5ppm سم کلرپیریفوس به مدت 16 روز اضافه شده و شاخصهای خونی ماهیان در سطوح مختلف ارزیابی شد. براساس نتایج پربیوتیک بهتنهایی اثر معنیداری بر تعداد گلبولهای قرمز (RBC)، حجم متوسط گلبولی (MCV)، هماتوکریت، هموگلوبین و گلبول سفید نداشت (0/05>P) ولی تیمار در معرض کلرپیریفوس و پربیوتیک بهصورت ترکیبی سبب افزایش فاکتورهای فوق در مقایسه با گروه شاهد و تیمارهای پربیوتیک بهتنهایی شدند. با این وجود مقادیر گلبول سفید و گلبول قرمز، هموگلوبین، هماتوکریت، MCHC در تیمار ترکیبی 0/2 و 0/1 درصد پربیوتیک و سم کلرپیریفوس بیشتر از سایر تیمارها بود. چنین نتیجهگیری میشود که سطح 0/2 و 0/1 درصد پربیوتیک قارچ صدفی در جیره میتواند بهترین تأثیر را بر فاکتورهای خونی ماهی تیلاپیا داشته باشد.