اثر سمیت کلرپیریفوس بر شاخص‌های خونی ماهی تیلاپیای نیل (Oreochromis niloticus) تغذیه شده با سطوح مختلف پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus)

نویسندگان

1 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

2 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

3 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

4 گروه شیلات، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.

doi
چکیده

هدف این مطالعه بررسی تأثیر سطوح مختلف پربیوتیک قارچ صدفی (Pleurotus ostreatus) بر شاخص‌های خون­ شناسی ماهی تیلاپیا نیل (Oreochromis niloticus) مواجهه شده با سم کلرپیریفوس بود.برای این منظور تعداد 120 بچه ماهی تیلاپیا به مدت 42 روز در 4 تیمار (هر یک با سه تکرار) شامل (1) شاهد، فاقد پربیوتیک قارچ صدفی، (2) غذای حاوی 0/005، (3) غذای حاوی 0/1 و (4) غذای حاوی 0/2 درصد پربیوتیک قارچ صدفی تقسیم شدند. سپس به هر گروه غلظت 0/5ppm سم کلرپیریفوس به مدت 16 روز اضافه شده و شاخص‌های خونی ماهیان در سطوح مختلف ارزیابی شد. براساس نتایج پربیوتیک به‌تنهایی اثر معنی‌داری بر تعداد گلبول‌های قرمز (RBC)، حجم متوسط گلبولی (MCV)، هماتوکریت، هموگلوبین و گلبول سفید نداشت (0/05>P) ولی تیمار در معرض کلرپیریفوس و پربیوتیک به‌صورت ترکیبی سبب افزایش فاکتورهای فوق در مقایسه با گروه شاهد و تیمارهای پربیوتیک به‌تنهایی شدند. با این‌ وجود مقادیر گلبول سفید و گلبول قرمز، هموگلوبین، هماتوکریت، MCHC در تیمار ترکیبی 0/2 و 0/1 درصد پربیوتیک و سم کلرپیریفوس بیشتر از سایر تیمارها بود. چنین نتیجه‌گیری می‌شود که سطح 0/2 و 0/1 درصد پربیوتیک قارچ صدفی در جیره می‌تواند بهترین تأثیر را بر فاکتورهای خونی ماهی تیلاپیا داشته باشد.