بنیانگذاری نظریه اجتماعی در زبان: چرخش زبانی و پیتر برگر
نویسندگان
1 استادیار گروه جامعهشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 استاد گروه جامعهشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 دانشجوی دکتری جامعهشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22054/qjss.2025.84993.2874چکیده
پیتر برگر از جامعهشناسان شاخص معاصر با ارائه نظریه «ساخت اجتماعی واقعیت»، یک نظریه اجتماعی جدید در قرن بیستم ارائه داد؛«چرخش زبانی» نیز به عنوان یکی از جنبشهای فکریِ این قرن شناخته میشود. این مقاله به دنبال تحلیل این مسئله است که آیا نظریه اجتماعی ارائه شده توسط پیتر برگر، ذیل جنبش فکری چرخش زبانی قرار میگیرد. از همینرو،با استفاده از روش اسنادی و با تفسیر دادههای متنی برگر و اندیشمندان دیگر، در ابتدا ضمن تشریح اصطلاح چرخش زبانی در فلسفه و جامعهشناسی، جایگاه زبان در جامعهشناسی دورکیم و وبر بررسی شد و سپس با آراء برگر مقایسه گردید.نتایج حاصله نشان میدهد با آنکه برگر از اصطلاح چرخش زبانی در آثار خویش استفاده نکرده؛اما با فراروی از نظریه دورکیم و وبر – بهعنوان اصلیترین پایههای نظریه اجتماعی خویش – و مبتنی بر چرخش در جامعهشناسی شناخت، رویکرد چرخش زبانی را پذیرفته و نظریه خویش را ساخته است. علاوهبراین، چگونگی ابتنای نظریه اجتماعی برگر بر رویکرد چرخش زبانی،یا آنچه خود برگر «جامعهشناسی زبان» مینامد با استنتاج هفت عنصر مفهومی مورد تحلیل قرارگرفته؛ سپس ارتباط مفهومی این عناصر با «زندگی روزمره» نیز مشخص شده و در نهایت الزامات «ساختارِ زبانیِ زندگی روزمره» برای تحقیقات اجتماعی در ایران مورد اشاره قرار گرفته است.