بررسی تاریخی- تطبیقی عروض رباعی در فارسی و عربی
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.48308/hlit.2025.239863.1392چکیده
رباعی یک قالب شعری است که با وزن منحصر به فردش شناخته میشود، اما از دیرباز در تعیین وزن اصلی آن و شیوۀ رکنبندی رباعی هم در فارسی و هم در عربی در میان عروضیان اختلاف نظر بوده است. از سوی دیگر با آنکه قالب و وزن رباعی از فارسی وارد عربی شده، رکنبندی عروضی آن با رباعی فارسی متفاوت بوده است. به طوری که رباعی در عربی در ضمن عروض خلیل قرار نداشته و قاعدۀ سبب و وتد بر آن حاکم نبوده است، ولی عروض فارسی سنتی آن را در بحر هزج گنجانده است. در این جستار ابتدا کوشیده شده است پس از بررسی مختصر تاریخی عروض رباعی در فارسی و عربی، وزن اصلی رباعی در هر دو نظام وزنی تعیین شده و شیوۀ یکسانی برای رکنبندی آن در فارسی و عربی اتخاذ شود و سپس با مقایسۀ وزن اصلی آن دو، اختیارات شاعریِ رباعی در هر دو نظام وزنی معلوم گردد. رکنبندی وزن اصلی رباعی در فارسی به صورت «مستفعلُ مستفعلُ مستفعلُ فعْ»(- - U U - - U U - - U U –) و در عربی به صورت «مستفعلُ مفعولاتُ مستفعلُ فعْ»(- - U U - - - U - - U U –) تعیین شده و تنها اختلاف در رکن دوم است که به جای «مستفعلُ»، «مفعولاتُ» آمده است که همین اختلاف منجر به برخی تفاوتها در اختیارات شاعری در رباعی عربی در مقایسه با رباعی فارسی شده است. روش پژوهش در این نوشته روش تطبیقیِ مبتنی بر مکتب فرانسه است.