ارزیابی توان و موازنه اکولوژیکی استان لرستان با رویکرد آمایشی
نویسندگان
1 دکتری اقتصاد، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2 کارشناس ارشد مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد، بروجرد، ایران.
3 استادیار هنر و معماری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
4 دکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
ارزیابی توان و موازنه اکولوژیک تعیین میکند که هر یک از فعالیتهای انسانی در کدام پهنه از سرزمین قابل انجام است و بالعکس در هر یک از پهنهها چه فعالیتهایی قابل انجام نیست یا انجام دادن آن صرفه اقتصادی به دنبال ندارد یا مخرب پایداری محیطی است. این پژوهش با هدف حفظ قابلیتهای زیستمحیطی، به آزمون و ارزیابی قابلیت سنجش در حوزه استان لرستان، که با آهنگی فزاینده گسترش شهری را دنبال کرده، میپردازد. به همین منظور تعیین توان اکولوژیک حوزه استان لرستان برای گسترش سکونتگاهی و همچنین مشخص کردن امکانات، توانمندیها و محدویتهای منابع سرزمینی منطقه لرستان به عنوان بستر مناسب هرگونه برنامهریزی، است. روش مطالعه در تحلیل قابلیتسنجی زمین مبتنی بر یک مدل اکولوژیکی است که بر مبنای روش آمایش سرزمین منطق فازی طراحی شده است. از بین معیارها و گزینه های مختلف مؤثر در قابلیت زمین، سه گزینه اصلی قابلیت زراعی، جنگلداری و توسعه شهری، سکونتی و فعالیتها مورد بررسی قرار گرفتند. پتانسیلهای وسیع محیطی و اکولوژیکی، عوامل محدودکنندهای برای توسعه شهری بهشمار میروند. 94 درصد پهنه استان دارای توان جهت توسعه سکونت و صنعت هستند، البته این مقدار تنها مربوط به اراضی مجاز توسعه است و در مقابل حدود 6 درصد از اراضی فاقد توان اکولوژیک جهت توسعه سکونت و صنعت هستند. بنابراین، تقویت زیرساختهای سبز شهری، ترویج توسعه کشاورزی سازگار با تنوع زیستی و اجرای اقداماتی مانند احیای جنگلها برای افزایش پوشش گیاهی منطقهای ضروری است.
