توانایی رویکردهای فازی در کشف تقلب در گزارشگری مالی و مقایسۀ کارایی آنها

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حسابداری، واحد حاجی‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، حاجی‌آباد، ایران.

2 دانشیار حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سبزوار، سبزوار، ایران.

doi
10.22103/jak.2017.9814.2319
چکیده

با توجه به احتمال تقلب در صورت‌های مالی منتشر شده و اثرهای زیانبار آن در بازارهای مالی و کاهش سرمایه‌گذاری، همه سازمان‌های نظارتی مسئول دراین زمینه را در جهت جلوگیری و کشف این‌گونه موارد سوق داده است. هدف از انجام این پژوهش بررسی توانایی رویکردهای فازی در کشف تقلب گزارشگری مالی شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. سه فرضیه تدوین گردیده است: 1) دسته‌بند درخت تصمیم فازی توانایی کشف تقلب در گزارشگری مالی را دارد. 2) دسته‌بند فازی سوگنو توانایی کشف تقلب در گزارشگری مالی را دارد. 3) تفاوت معناداری بین نتایج به کارگیری دسته‌بند درخت تصمیم فازی و دسته‌بند فازی سوگنو وجود دارد. با استفاده از نرم‌افزار مطلب، رویکردهای فازی ذکر شده برنامه‌ریزی شده‌اند و فرضیه‌ها مورد آزمون قرار گرفتند. میانگین دقت در دسته بند درخت تصمیم فازی 312/31 و در دسته‌بند فازی سوگنو 92/80 است. به عبارتی فرضیۀ اول رد شده است و فرضیۀ دوم و سوم مورد تأیید قرار گرفته است.