ارزیابی وضعیت موجود و اثر بخشی مسیرهای ویژه دوچرخهسواری شهر تبریز
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز
2 کارشناسی ارشد دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز
3 دانشیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز
4 دانشیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز
5 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز
doi
10.22084/smms.2017.10862.1890چکیده
تحقیق حاضر با هدف ارزیابی وضعیت موجود و اثر بخشی مسیرهای ویژه دوچرخهسواری شهر تبریز انجام گرفته است. زمان انجام تحقیق هفته آخر مرداد تابستان سال 1394 به مدت هفت روز (بیش از 6 ساعت) در نظر گرفته شد و تقریباً طیف قابل توجهی به تعداد 319 نفر از کل دوچرخهسواران استفاده کننده از مسیر به عنوان نمونه این تحقیق قرار گرفتند. روش تحقیق به صورت توصیفی_تحلیلی می باشد. برای بررسی وضعیت موجود مسیرهای ویژه از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. روایی پرسشنامه مورد تایید چند تن از اساتید مدیریت ورزشی قرار گرفت؛ همچنین به منظور بررسی پایایی از آزمون آلفاکرونباخ برای یک نمونه اولیه 30نفره استفاده شد. از آمار توصیفی فراوانی و درصد فراوانی برای ارزیابی و بررسی وضعیت موجود و در سطح استنباطی نیز از آزمون خی دو برای بررسی نظرات دوچرخه سواران استفاده شد. نتایج نشان داد اکثر دوچرخه سواران در مسیرهای ویژه، ورزشکار بوده و به منظور سلامتی و ورزش از دوچرخه استفاده میکنند و نیز اکثر آنها از قشر کم درآمد جامعه میباشند. همچنین ارجح ترین زمان دوچرخه سواری ساعت 18به بعد بود، نظر سنجی در مورد وضعیت موجود مسیرهای ویژه نشان داد که شهروندان ازشیب و عرض مسیرها، موقعیت جغرافیایی، تداخل نداشتن با وسایل نقلیه، احداث مسیرهای ویژه رضایت داشتند ولی از طول، کیفیت، ایمنی و روشنایی مسیر رضایت کافی نداشتند. در نتیجه توصیه می شود به منظور جذب و گرایش شهروندان به دوچرخه سواری و استفاده از مسیرهای ویژه به ارتقا سطح کیفی و کمی مسیرهای دوچرخه سواری و بهبود آن توجه شود.