فلسفه، هنر و نقد: گفتمان کوتاه با "دیگری"

نویسندگان

1 استاد دانشگاه مطالعات مشرق‌زمین و آفریقا دانشکگاه لندن و همکاری‌کننده با دانشگاه کمبریج

doi
چکیده

این مقاله پیوند میان فلسفه، هنر (شعر) و نقد را با تاکید ویژه بر فیلسوفان کلاسیک مسلمان طرح‌ریزی می‌کند. در همان حال خاطر نشان می‌کند که چگونه بزرگانی مانند عمر خیام و ابن سینا در نوزایی فلسفه، به مثابه عمل به (تمرین) آزادی خواهی و به عنوان وسیله‌ای برای دنبال کردن شادی از طریق دانش، نقش ایفا کردند. در بخش دوم این مقاله، این بحث از قالب مکانی خارج می‌شود تا تئوری‌های انتقادی از اروپا را نیز مورد واکاوی قرار دهد. نتیجه‌گیری بر مقایسه‌پذیری نظریه‌های انتقادی معاصر با فلسفه‌های" مشرق زمین" تاکید می‌کند.