بیشسرمایهگذاری، نوع مدیریت سود متعاقب آن و دورۀ تصدی مدیرعامل: شواهدی از بورس اوراق بهادار تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد حسابداری، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2 دانشیار حسابداری، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران.
3 استادیار حسابداری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
4 محقق و تحلیل گر بازار سرمایه
doi
10.22103/jak.2017.11065.2519چکیده
تحقیق حاضر به بررسی تأثیر بیشسرمایهگذاری بر مدیریت سود و تأثیر تعدیلی دورۀ تصدی مدیرعامل بر این رابطه در 177 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی دورۀ زمانی 1384 الی 1394 میپردازد. هدف اصلی پژوهش، بررسی این موضوع است که آیا مدیران پس از بیشسرمایهگذاری، متعاقباً انگیزههایی برای تحریف اطلاعات مالی از طریق مدیریت سود به نفع انتظارات سهامداران درباره بازدۀ سرمایهگذاری دارند؟ به منظور آزمون فرضیهها و الگوها از دادههای ترکیبی با روش برآورد حداقل مربعات تعمیم یافته استفاده شد. نتایج پژوهش نشان میدهد که بیشسرمایهگذاری فعلی شرکتها با مدیریت سود متعاقب آن که به دو طریق استفادة فرصتطلبانه از اقلام تعهدی (مدیریت اقلام تعهدی) و دستکاری فروش (مدیریت سود واقعی) انجام شده است، ارتباط مستقیم و معناداری دارد. علاوه بر این، نتایج نشان میدهد که تأثیر بیشسرمایهگذاری بر مدیریت سود واقعی در مورد مدیران عامل با دورۀ تصدی بالا صادق است اما دورۀ تصدی مدیرعامل تأثیری بر ارتباط بین بیشسرمایهگذاری و مدیریت اقلام تعهدی ندارد. بنابراین، اعمال مدیریت سود واقعی در مقایسه با مدیریت اقلام تعهدی نیاز بیشتری به قدرت مدیرعامل دارد که این قدرت از طریق افزایش دورۀ تصدی به دست میآید.
