فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مطالعۀ حاضر «روش تدریس مشارکتی ازطریق محیط یادگیری الکترونیکی» با «شیوۀ سخنرانی» مقایسه شده و تأثیر آن‌ها بر خلاقیت و پیشرفت درسی بررسی شده است. این مطالعه به روش تجربی و با به‌کارگیریِ طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروهِ گواه انجام شده است. جامعۀ آماری پژوهشْ شامل همۀ دانش‌آموزان پسرِ پایۀ دوم دورۀ متوسطۀ دوم هنرستان شهرستان اسلام‌آباد غرب بود که در سال تحصیلیِ 95 -1394 مشغول به تحصیل بودند. نمونۀ آماری شامل 30 نفر دانش‌آموز پسر پایۀ دوم دورۀ متوسطۀ دوم (15نفر گروه آزمایش و 15نفر گروه گواه) بود که اطلاعاتِ آن به‌شیوۀ نمونه‌گیریِ دردسترس به دست آمد. پرسشنامۀ خلاقیت تورنس و آزمونی که محقق آن را طراحی کرده بود، ابزار این پژوهش بود. رواییِ ابزارْ ازطریق روش همسانیِ درونی بررسی شد که برای پرسشنامۀ خلاقیت برابر با 81% بود. پایایی آزمون ازطریق روش بازآزمایی به دست آمد که در سیالی 86% ، در ابتکار84% ، در انعطاف‌پذیری 86% و در بسط، 79% بود. همچنین، پایایی برای پرسشنامۀ پیشرفت تحصیلی ازطریق روش بازآزمایی 84% به دست آمد. برای انجام محاسبات آماری از نرم‌افزار  spssنسخۀ 16 استفاده شد و برای بررسی فرضیه‌های پژوهش، آزمون تحلیل کوواریانس به کار رفت.نتایج حاصل از تجزیه‌وتحلیل داده‌ها نشان داد که خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزانِ گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل با ضریب اطمینان 95% به‌طور معنادار افزایش یافته است. براساس نتایج پژوهش حاضر، روش تدریس یادگیری مشارکتی ازطریق محیط یادگیری الکترونیکی مؤلفه‌ای اثرگذار و مثبت بر خلاقیت و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان است؛ بنابراین در تدابیر آموزشی باید به این امر توجه کرد.