بررسی وضعیت شرایط زیست محیطی سکونتگاههای پیرامونی کلانشهر شیراز
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار، دانشگاه تربیت مدرس.
3 دانشیار، دانشگاه تربیت مدرس
4 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
رشد سریع شهرنشینی کلانشهر شیراز در چند دهه اخیر موجب گسترش فیزیکی بی رویه شهر و دست اندازی این شهر بر روستاها و سکونتگاه های پیرامونی شده و همین مسأله موجب ظهور چالش ها و نارسایی های متعددی در سکونتگاه های پیرامونی شهر شده است. پژوهش حاضر سعی دارد با کاربرد شاخصهای مختلف، نارسایی سکونتگاه های پیرامونی کلانشهر شیراز را مورد ارزیابی قرار دهد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات میدانی و اسنادی (اسناد، مجلات و کتب مرتبط با موضوع) گردآوری شده است. ابزار مورد استفاده شامل دو نوع پرسشنامه (پرسشنامه شهروندان و پرسشنامه خبرگان) است. تحلیل آماری داده های پژوهش نیز با استفاده از مدلسازی معادله ساختاری واریانس محور و کوواریانس محور انجام شده است. یافته های پژوهش نشان میدهد که از دیدگاه ساکنین سکونتگاههای پیرامونی، نارسایی اقتصادی و ضعف برنامه ریزی و مدیریت شهری به ترتیب با تبیین 83 و 79 درصدی واریانس نارساییها در این گونه سکونتگاه ها نسبت به سایر عوامل وضعیت بدتری دارند. همچنین در میان عوامل مؤثر بر شکلگیری الگوی فضایی تسلط مادرشهر شیراز بر سکونتگاه های پیرامونی، نظام سیاسی اداری متمرکز (با ضریب تأثیر 834/0) بیشترین تأثیر را داشته و سایر عوامل در مرتبه های بعدی قرار دارند.