بررسی وضعیت شرایط زیست محیطی سکونت‌گاه‌های پیرامونی کلانشهر شیراز

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشگاه تربیت مدرس

2 دانشیار، دانشگاه تربیت مدرس.

3 دانشیار، دانشگاه تربیت مدرس

4 دانشیار دانشگاه تربیت مدرس

doi
چکیده

رشد سریع شهرنشینی کلان­شهر شیراز در چند دهه اخیر موجب گسترش فیزیکی بی رویه شهر و دست اندازی این شهر بر روستاها و سکونتگاه­ های پیرامونی شده و همین مسأله موجب ظهور چالش­ ها و نارسایی ­های متعددی در سکونتگاه ­های پیرامونی شهر شده است. پژوهش حاضر سعی دارد با کاربرد شاخص‌های مختلف، نارسایی سکونتگاه­ های پیرامونی کلان­شهر شیراز را مورد ارزیابی قرار دهد. روش تحقیق در این پژوهش توصیفی- تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات میدانی و اسنادی (اسناد، مجلات و کتب مرتبط با موضوع) گردآوری شده است. ابزار مورد استفاده شامل دو نوع پرسشنامه (پرسشنامه شهروندان و پرسشنامه خبرگان) است. تحلیل آماری داده­ های پژوهش نیز با استفاده از مدل­سازی معادله ساختاری واریانس محور و کوواریانس محور انجام شده است. یافته­ های پژوهش نشان می­دهد که از دیدگاه ساکنین سکونتگاه­های پیرامونی، نارسایی اقتصادی و ضعف برنامه­ ریزی و مدیریت شهری به ترتیب با تبیین 83 و 79 درصدی واریانس نارسایی­ها در این گونه سکونتگاه ­ها نسبت به سایر عوامل وضعیت بدتری دارند. همچنین در میان عوامل مؤثر بر شکل­گیری الگوی فضایی تسلط مادرشهر شیراز بر سکونتگاه­ های پیرامونی، نظام سیاسی اداری متمرکز (با ضریب تأثیر 834/0) بیشترین تأثیر را داشته و سایر عوامل در مرتبه ­های بعدی قرار دارند.