اثربخشی درمان تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای (tDCS) بر مؤلفه های روانشناختی و شناختی دانشجویان مبتلا به اعتیاد به اینترنت: احساس تنهایی، ناگویی هیجانی و بازداری شناختی
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنرکرمان، کرمان، ایران
2 گروه روان شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22054/jcps.2026.87702.3266چکیده
زمینه و هدف: در سالهای اخیر، شیوع بالای اعتیاد به اینترنت میان دانشجویان و پیامدهای روانشناختی و شناختی آن از جمله احساس تنهایی، ناگویی هیجانی و ضعف در بازداری شناختی، توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است؛ از اینرو پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای (tDCS) بر مؤلفههای روانشناختی و شناختی دانشجویان مبتلا به اعتیاد به اینترنت انجام گرفت. روششناسی پژوهش: طرح پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون – پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعة آماری شامل تمامی دانشجویان دانشگاه شهید باهنر کرمان که درسال 1402-1401 از اعتیاد به اینترنت رنج میبردند. تعداد 30 نفر از شرکتکنندگان به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. پس از ارزیابیهای اولیه، درمان تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای به مدت 10 جلسة 20 دقیقهای در طی 3 هفته متوالی با پروتکل تعیین شده الکترود آند برای تحریک ناحیه F3 و الکترود کاتد برای بازداری ناحیه F4 انجام شد. تحلیل دادههای پژوهش با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-26 و روش آماری تحلیل آنکوا صورت گرفت. یافتهها: نتایج نشان داد بین نمرات گروه آزمایش و کنترل در متغیرهای احساس تنهایی، ناگویی هیجانی و اعتیاد به اینترنت تفاوت معناداری وجود دارد، اما بین نمرات گروه آزمایش و کنترل در متغیر بازداری شناختی تفاوت معناداری وجود ندارد. به عبارت دیگر میتوان گفت درمان (tDCS) بر کاهش احساس تنهایی، ناگویی هیجانی و اعتیاد به اینترنت دانشجویان مبتلا به اعتیاد به اینترنت اثرگذار است. نتیجهگیری: تحریک الکتریکی مستقیم فراجمجمهای (tDCS) میتواند بهعنوان یک روش غیرتهاجمی و مؤثر برای کاهش علائم روانشناختی مرتبط با اعتیاد به اینترنت (احساس تنهایی و ناگویی هیجانی) مورد استفاده قرار گیرد.