ارائه مدل علی روابط عدالت سازمانی و یادگیری سازمانی با ﺗﺄکید بر نقش واسطه ای اعتماد سازمانی (مورد مطالعه: کارکنان اداره ورزش و جوانان استان فارس)
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور
2 کارشناس ارشد گروه مدیریت دولتی دانشگاه پیام نور
3 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور
4 استادیار، گروه علوم تربیتی ،دانشگاه پیام نور
doi
10.22084/smms.2016.1609چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطهای اعتماد سازمانی در رابطه ی بین عدالت سازمانی و یادگیری سازمانی به روش تحلیل مسیر میباشد. برای این منظور با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده ۱۵۰ نفر از کارکنان اداره ورزش و جوانان استان فارس انتخاب و به پرسشنامههای متشکل از ابعادعدالت سازمانی، یادگیری سازمانی واعتماد سازمانی پاسخ دادند. نتایج پژوهش به طور کلی نشان داد که رابطه ی عدالت سازمانی و یادگیری سازمانی، تحت ﺗﺄثیر ابعاد اعتماد سازمانی است. ابعاد(عدالت تعاملی، عدالت رویه ای و عدالت توزیعی)عدالت سازمانی بر یادگیری سازمانی دارای اثر غیرمستقیم و مثبت می باشند. نتایج همچنین نشان داد از میان ابعاد اعتماد سازمانی(شایستگی، یکپارچگی و حسن نیت) حسن نیت بیشترین اثر مستقیم و مثبت را بر روی یادگیری سازمانی دارد. از میان ابعاد عدالت سازمانی(عدالت تعاملی، عدالت رویه ای و عدالت توزیعی)عدالت تعاملی بیشترین اثر غیر مستقیم و مثبت را بر روی یادگیری سازمانی دارد. همچنین در بررسی مدل برازش شده پژوهش میبینیم که میزان واریانس تبیین شده یادگیری سازمانی، برابر با ٣٢/٠ میباشد.